تا كه پرخاش خاك و آب بوذ * تا كه خصمىّ باذ و آذر باذ
تر و خشك عدوى شاه جهان * از لب خشك و ديدهء تر باذ
آب در چشم و آتش اندر دل * باذ در دست و خاك بر سر باذ
السّلطان الاعظم معزّ الدّنيا و الدّين ابو الحارث سنجر بن ملكشاه برهان « 1 » امير المؤمنين
سلطان سنجر گندمگون آبله نشان « 2 » بوذ محاسنى تمام در طول و عرض و بعضى از موى شارب بآبله رفته پشت و يال افراشته بالا
f . 70 - b
تمام و سينه پهن ، توقيع او توكّلت على اللّه « 3 » ، وزراى او الوزير معين الدّين مختصّ « 4 » الكاشى ، الوزير شهاب الدّين « 5 » ابو المحاسن بن الفقيه الاجلّ اخى نظام الملك ، الوزير شرف الدّين ابو طاهر « 6 » ماميسا « 7 » القمّى ، الوزير يغان « 8 » بك الكاشغرى 46 ، الوزير قوام الدّين ابو القسم « 9 » ، الوزير ناصر الدّين طاهر بن فخر الملك ، الحجّاب الامير الحاجب
هامش
( 1 ) ز ن و ز ت : يمين
( 2 ) در تاريخ الحكماء شهرزورى مسطور است كه وقتى كه سنجر را آبله برآمد او خرد بود ، حكيم عمر خيّام براى عيادت او آمد چون بيرون رفت وزير ازو پرسيد كه حال او چهطور يافتى و بچه معالجت او كردى ؟ خيّام گفت زندگانى اين پسر مخوف است و ممكن است جان بسلامت نبرد ، غلامى حبشى اين خبر بسنجر برد چون شفا يافت با حكيم خيّام بغض داشت و او را نمىپسنديد ( ر ك بحواشى چهار مقاله از ميرزا محمّد قزوينى ص 212 )
( 3 ) ز ن : و كانت علامة سنجر تحت قوس الطغراء و فوق بسم اللّه توكّلت على اللّه ( ص 166 )
( 4 ) ا آ و ز ن افزوده : ابو نصر احمد بن الفضل
( 5 ) ز ن : شهاب الاسلام عبد الدوام ( ص 267 ) ، ا آ : شهاب الاسلام عبد الرّزّاق ،
( 6 ) ز ن افزوده : سعد بن على بن عيسى
( 7 ) ساير كتب اين كلمه را ندارد
( 8 ) كذا فى الاصل ولى محتمل است كه سهو نسّاخ است چه در جت و ع كه ماخذ آن هردو همين كتاب است « طغان » و « تغان » است و در فهرست اسماء الرجال در ز ن « تغار » و در حس « تقار » و نام او محمّد بن سليمان مذكور است ،
( 9 ) ز ن : نصير الدين ابو القسم محمود بن ابى توبة المروزى