جاوذان شاه جهان عمر تو باذا بنشاط * تا بنوروز چمن لالهء نعمان آرذ
تا صبا از نفسى حلّهء بستان پوشذ * بلبلانرا دمدم تازه گلفشان آرذ
تا جهان از پى اظهار جهانبان كريم * گه ربيع آرذ و گه موسم نيسان آرذ
ظفر و نصرت و اقبال بتأييد خذا * دمبدم سوى درت نوبت دوران آرذ
حاسدت گرچه ادب نيست برآويخته باذ * هم بذان رشته كه از چاه زنخدان آرذ
السّلطان غياث الدّنيا و الدّين ابو شجاع محمّد « 1 » بن ملكشاه قسيم امير المؤمنين
سلطان محمّد تمام بالا بوذ كشيذه ابرو چهره باندك مايه زردى مايل محاسن سياه و انبوه به طول مايل ، ولادتش در شعبان « 2 » سنة اربع و سبعين و اربع ماية ، مدّت پاذشاهى سيزده سال ، مدّت عمر سى و هفت سال « 3 » ، اوّل پاذشاهى او بعد از وفات سلطان سعيد بركيارق سنة
f . 65 a
ثمان و تسعين و اربع ماية ، توقيع او استعنت باللّه ، وزراى او الوزير مؤيّد الملك بن نظامه أبو بكر ، الوزير خطير الملك ابو منصور الميذنى « 4 » ، الوزير سعد الملك « 5 » الآبى ، الوزير نظام الملك « 6 » احمد بن نظامه ، الوزير
هامش
( 1 ) در حاشيه بخطّ الحاقى افزوده : هو محمّد الملقّب بطبر
( 2 ) ثامن عشر شعبان ( ا آ )
( 3 ) كان عمره 37 سنة و 4 اشهر و 6 ايّام ( ا آ و ابن خلّكان )
( 4 ) كذا فى الاصل ولى احتمال است كه سهو نساخ است و الصّواب « الميبذى » كما هو فى ا آ و زن ، و اسمه محمّد بن الحسين
( 5 ) ا آ و زن افزوده : ابو المحاسن سعد بن محمّد
( 6 ) كان لقّب القاب ابيه قوام الدّين نظام الملك صدر الاسلام ( ر ك به ا آ ج 10 ص 304 )