به شهرى كه بعداً پايتخت علاء الدين كيقباد سلجوقى شد . بهاء الدين ، پدر جلال الدين در 628 ق ( - 1231 م ) در اين شهر وفات يافت .
خانوادهء او
جلال الدين در بيست و يك سالگى در لارنده با بانويى گوهر نام دختر لالا شرف الدين سمرقندى ازدواج كرد . اين زن برايش دو پسر آورد ، علاء الدين و بهاء - الدين سلطان ولد . پسر اولش در قونيه در حين فتنهيى كشته شد كه اين فتنه باعث مرگ شمس تبريزى مرشد روحانى مولوى نيز شد ، ولى پسر دوم كه در 622 ق ( - 1226 م ) متولد شده بود ، بهخاطر سرودن « قديمترين نمونههاى شعر تركى غربى كه در دست است » درخور اعتناست . اين اشعار 156 بيت است در يك مثنوى بنام ربابنامه كه در 700 ق ( - 1301 م ) تأليف شده . آقاى ا . ج . و . گيب فقيد كه اطلاعات بيشترى دربارهء اين اشعار و همچنين مطالب جالبى دربارهء سرايندهء آنها و پدر او به دست داده بخش مهمى از اين اشعار و نيز چند غزل او را به شعر انگليسى ترجمه كرده است . « * » جلال الدين مدتى پس از آن ( ظاهراً با از دست دادن همسر اولش ) بار ديگر ازدواج كرد و از اين ازدواج دوم داراى دو فرزند ديگر شد ، يك پسر و يك دختر . او در 672 ق ( - 1273 م ) وفات يافت و در مقبرهء پدرش كه در 628 ق ( - 1231 م ) به فرمان علاء الدين كيقباد سلطان سلجوقى در قونيه ساخته شده بود به خاك سپرده شد . « * * »
شمس تبريزى
ظاهراً جلال الدين مبادى علوم را تا حدود زيادى نزد پدرش مىآموخت ، تا آنكه پس از درگذشت او در 628 ق ( - 1231 م ) يك چند براى ادامهء تحصيل به حلب
هامش
( * ) نگاه كنيد به تاريخ شعر عثمانىHistory of Ottoman poetryتأليف گيب ، ج 1 ، ص 141 - 163
( * * ) براى اطلاعاتى دربارهء مقبره ن . ك به كتاب كلمان هوارCl . Huartبنام قونيه ، شهر درويشان دوارKonia , la Ville des Derviches Tourneurs( پاريس . 1897 ص 194 - 211 ، فصل 11 ؛ فلاسفهء صوفى سدهء 12 ، شمس الدين تبريزى ، جلال الدين رومى - درويشان رقاص .