تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩
مساوى سه فرسنگ و نيم است و در وسط اين راه بايد از غور عميقى كه آبش شور و موسوم به « غور خليل » است عبور نمود . و اصل تركيب اين غور بمثابه رودخانه عميقى است كه هميشه آب دارد و هنگام جزر و مد عبور از آنجا ممكن نيست ، بايد دو سه فرسنگ بالا رفت و عبور كرد و عبورگاهش محاذى قريه مسمى به « كبردى » است . و در كناره غور مزبور چند خانه است كه شغل ساكنين آن خانه‌ها ماهىگيرى است . و طول اين غور مساوى چهار فرسنگ است و در وسط غور مزبور و گناوه غور كوچكى واقع و موسوم به دره كپ است . و آب اين غور هنگام جزر و مد كم و زياد مىشود . و اصل سطح اراضى آن صحرا به قدر ده دوازده ذرع از دريا مرتفع و زمين سمت لب دريا به مثابه ديوار بريده و راست است ، و تمامت اين زمين وادى غير ذى زرع است . و اطراف گناوه را هشت پارچه ده است كه تمامت آن دهات را گناوه مىنامند و از متعلقات بلوك « حيات داود » است . و آب دهات مزبورات كلا شيرين و صاف و گوارا و سرد است ، به علت آنكه زنجيره‌هاى كوه‌هاى آنجا از دهات زياده از سه فرسنگ دور نيستند . و كوه‌هاى آن حدود چنان گداخته و سوخته به نظر جلوه‌گر است كه گويا از سوختگى سياه شده‌اند . و الحق نمونه‌اى است از كوه‌هائى كه واقع در دوزخ « 1 » است و مضمون سراپا مشحون آيهء :
« لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ »
« 2 » شاهد اين مدعاست . و مطلقا گياهى در آن كوه‌ها نروئيده . و نخيلات اطراف دهات مزبورات بسيار اندك و پراكنده است . و بيش‌ترين اشجار آنجا درخت كنار و انجير است . و حوالى دهات مزبورات درختى است بسيار بزرگ و مسمى
هامش
( 1 ) . نسخهء مجلس : جهنم . ( 2 ) . بخشى از آيهء 16 ، سورهء زمر ؛ نويسنده در نقل اين آيه اندكى اشتباه كرده كه تصحيح شد .
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 79 | سيد على آل داوود