تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دستور شهرياران ( فارسى ) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨
ضمان رفاه - صحيح و سالم ضنت - بخل شديد ط طارى - ظاهر شده به طور ناگهانى طامه - بلا و حادثه طرار - ج طره ، زلف طراز - آراستن طرى - تازه طريان - حادث شدن و از نو درآمدن طريد - صيد طود - كوه طيول - ج طيل ، پاىبند ستور ع عارفه - نيكويى عاهات - ج عاهت ، آفت و بلا عثرات - ج عثره ، لغزش و خطا عذار - رخسار عذب - گوارا عرّ - حاجتمند شدن عرفه - روز نهم از ماه ذيحجه عسير - دشوار عشقه - گياهى است كه به ديوار يا گياهان اطراف خود مىپيچد و بالا مىرود . عصفور - گنجشك عقال - ريسمانى كه بدان ساق و وظيف شتر را به هم بندند . عقر - مبهوت و مدهوش عقوق - آزردن پدر على الاجهار - آشكارا على الاجهاز - شتابان عنيد - كسى كه مخالف حق باشد و آن را دانسته رد كند . عنينان - ج عنين ، مردى كه قادر به جماع نباشد . عور - يك چشم كور عيوق - ستاره‌ايست خرد روشن سرخ‌رنگ غ غابرين - ج غابر ، باقىمانده غبوق - شراب شبانگاه و آخر روز غبى - كندذهن غداير - گيسوان بافته غراب - زاغ غضى - كوه كوچك غلق - خشم و نگرانى غمام - ابر غميصا - نام ديگر شعراى شامى غنج - گلگونه و غازه غوانى - زنان آوازخوان غوايت - گمراهى غى - گمراهى غياهب - سختى تاريكى غيلان - ج غول ، نفسى كه انسان را بفريبد . غيمى - ابر ف فجاج - راه فراخ و آشكار ميان دو كوه فرهى - شوكت و جلال فريد - يكتا فزع - ترس فلك - كشتى فلوس - ج فلس ، پشيز يا پول سياه