توسن - اسب سركش
توقيع وقيع - فرمان و نشان بلندمرتبهء سلطان
تهكم - مسخره كردن
تهيو - آماده بودن
ث ثبور - هلاكت
ثعبان - اژدها
ثلمه - رخنه
ثمين - گرانبها
ج جبلى - طبيعى
جدران - ج جدر ، ديوار
جرثومه - اصل و بن هر چيز
جعاب - تركش
جل - بسيار
جلباب - پيراهن و چادر زنان
جمدر - نوعى سلاح است كه نام آن معنى پهلو شكاف مىدهد .
جندلى - زمين سنگلاخ
جوال - بسيار جولان كننده
جودت - نيكويى
جوز - مخفف جزء
جهيز - اسب سبكرو و سخت دونده
جياد - ج جواد ، اسب نيكو رونده
جيفه - لاشه
چ چارموجه - گرداب و طوفان دريايى
چالشگر - جنگجو
چرس - نوعى بنگ
چرغ - پرندهاى شكارى
چشم مرمود - چشم بيمار و ورم كرده
ح حبّذا - آفرين
حبور - شادى
حذاء - برابر
حرامىگرى - دزدى
حربا - جانورى كه در آفتاب تغيير رنگ مىدهد .
حرونى - سركشى و نافرمانى كردن اسب
حصاد - درو
حضانت - نگاهداشتن
حظاير - ج حظيره ، ميان بهشت
حفيف - آواز شاخهها و برگهاى درخت چون باد بر آن وزد .
حقيق - سزاوار
حلل - ج حله ، ازار و ردا
حلى - زيور
حليله - همسر
حمّ - از ميان بردن
حماء - دفاع
حميم - شراب دوزخيان كه از مس گداخته است .
حمى محرقه - تب سوزان
حنادس - ج حندس ، شب بسيار تاريك
حنين - ناله و فغان
حوافر - ج حافر ، سم ستوران
حيتان - ج حوت ، ماهى
حيز - محل
حيلوله - حايل شدن ميان دو چيز
دستور شهرياران ( فارسى ) — صفحة 334
مساهمون: محمد ابراهيم بن زين العابدين نصيرى
ص٣٣٤