بعرض پادشاه عدالت شعار رسانيد و نايرهء غضب سلطانى التهاب يافته ، خواجه را مقيد و مواخذ گردانيد . اما هم در آن ايام حقيقت آن صورت « 1 » بر رأى انور همايون روشن شده ، نوبت ديگر خواجه نعمت اللّه منظور نظر تربيت گشت و منصب وزارت مملكت استراباد را تعهد نموده ، تا آخر ايام حيات در آن ولايت بدولت و فراغت گذرانيد و در سنهء اثنى و سبعين و ثمانمائه « 2 » كه ميرزا سلطان ابو سعيد از مملكت خراسان بجانب عراق و آذربايجان لشكر كشيده ، بعضى از آن ولايات را مسخر گردانيد فرمود تا منشيان عطاردفطنت منشور وزارت عراق بنام خواجه نعمت اللّه قلمى نموده ، بجانب استراباد فرستادند و چون آن نشان عالىشأن به نظر خواجه رسيد حسب الحكم متوجه عراق گرديد . اما بمقتضاى كلمهء كريمهء - - طيبهء « 3 » - -
« وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ »
در منزل اول به مرض موت مبتلا گشته ، بحظاير قدس مأوى گزيد . - - ع :
روانش بمينو پر از نور باد « 4 » - -
.
- - « 5 » خواجه مظفر مختار سبزوارى
در همان روز كه خواجه نعمت اللّه بمنصب عالى وزارت رسيد خواجه مظفر مختار نيز بدان درجهء بلند فايز گرديد . اما چون از حليهء فضايل نفسانى و وقوف در امر سياق و مهام ديوانى بغايت عاطل و عارى بود بعد از آنكه زمانى جمعى از عمال « 6 » بر وى تقرير كرده ، انواع تصرف و تقصير ثابت ساختند لاجرم از آن شغل معزول گشت ، و اللّه اعلم « 7 » - - .
هامش
( 1 ) خ : آن صورت را
( 2 ) ق : 872
( 3 ) در خ اين كلمه نيست
( 4 ) در ق اين مصرع نيست
( 5 ) در خ ترجمهء خواجه مظفر تا پايان سطر 18 نيست و در جاى ديگر بوده است كه در صحيفهء 372 ثبت شد
( 6 ) در اصل ق : اعمال
( 7 ) تا اينجا در خ نيست .