مرغوب بر آن وقف نمود . لاجرم علماى اعلام و افاضل انام بنام خجسته فرجام آن وزير عالىمقام كتب معتبر و رسايل افادت اثر تصنيف كردند و از موايد انعام و احسان فراوانش فايده و بهرهء تمام بردند .
[ بيت « 1 » ]
گشادند و بستند خلق جهان * بمدحت زبان و به خدمت ميان
شرح مختصر ابن الحاجب و متن مواقف و فوايد غياثيه از مؤلفات عالىجناب فضايل پناه افتخار العلماء المتبحرين قاضى عضد الدين ايجى و شرح مطالع و شرح شمسيه از مصنفات جناب دقايق ماب زبدة الفضلاء المتأخرين مولانا قطب الدين رازى و تاريخ گزيده تأليف حمد اللّه مستوفى قزوينى و قصيدهء مصنون منظوم خواجه سلمان ساوجى « 2 » برين شاهدان « 3 » صدق و گواهان عدلاند . از لفظ گوهرفشان بعضى از كبراى عالىشأن كه صحت روايت ايشان بسان آفتاب تابان در وسط سپهر حضرت نشان سمت ظهور دارد استماع افتاده - - كه « 4 » - - : روزى امير شيخ ابو اسحق كه قدوهء سلاطين آفاق و فرمانفرماى ولايت فارس و عراق بود از عالى جناب افادة پناهى قاضى عضد الدين ايجى سؤال فرمود كه : اهل فضل و هنر در ايام سلطنت سلطان ابو سعيد بهادر خان رعايت و تربيت بيشتر يافتند يا در ايام دولت من ؟ آن جناب تبسم نموده ، جواب داد كه :
صورت حال اين فقير بارى آنست كه به مجرد آنكه خواجه غياث الدين محمد كه وزير ابو سعيد بهادر خان بود در يك مجلس سه نوبت بدست عطابخش بجانب من اشارت كرد مرا آن مقدار جمعيت حاصل شد كه
هامش
( 1 ) در خ اين كلمه نيست
( 2 ) ق : ساوهجى
( 3 ) خ : شاهد
( 4 ) در ق اين كلمه نيست