چون آب نفع خويش بهركس همى رسان * تا همچو آتشت ز جهان برترى رسد
بالجمله انوشيروان « 1 » تا آخر ايام حيات بفراغت روزگار گذرانيد و در عين نيكنامى متوجه عالم باقى گرديد . كتاب نفثة المصدور « 2 » از جملهء مصنفات اوست و امام ابو القاسم حريرى رسالهء مقامات بنام نامى او تصنيف نمود .
عماد الدين ابو البركات
نسبش از جانب پدر ببنى سلمه كه آثار ايشان در عراقين سمت اشتهار يافته - - ميرسد « 3 » - - . مادرش خواهرزادهء قوام الدين ابو القاسم در گزينى بود و چون عماد الدين را هوس وزارت در سر افتاد از عراق بخراسان رفته ، نسبت بسلطان سنجر و امراء و اركان دولت آن حضرت خدمات پسنديده بجاى آورد و ما فى الضمير خود را اظهار كرد . سلطان حكم فرمود كه سلطان مسعود كه در آن زمان فرمانفرماى عراق بود وزارت خود بوى مسلم دارد و عماد الدين مقضى المرام با عظمت و غرور تمام بدرگاه سلطان مسعود مراجعت نموده ، بسرانجام مهام وزارت مشغول گشت .
اما بواسطهء كمال الدين ثابت بن محمد القمى و مويد الدين مرزبان منشى كه در سلك ملازمان قديمى سلطان انتظام داشتند و نسبت بعماد الدين ابو البركات در مقام عداوت بودند او را اختيار و اعتبارى پيدا نشد ، بلكه بعد از انقضاى اندكزمانى سلطان مسعود رقم عزل بر صفحهء حالش كشيد و كمال الدين محمد خازن را وزير گردانيد .
هامش
( 1 ) ق : انوشروان
( 2 ) ق : نقثه الصدور و خ : بقية الصدور
( 3 ) در خ اين كلمه نيست و در ق در حاشيه افزوده شده