مرسومى مستوفى « 1 » مقرر تا اگر كسى بر احوال او واقف شود او را بزر و سيم از راه نبرد و بدين واسطه كليات قضايا كى دانستن « 2 » و اخفاء ان ضرورى « 3 » باشد مخفى « 4 » نماند « 5 » چه ابو الفضل سكرّى « 6 » با سلطان شهيد الپ « 7 » ارسلان انار الله برهانه گفت « 8 » چرا منهى و صاحب خبر تعيين ( * ) نمىفرمايى « 9 » تا از قضاياء دور و نزديك به زودى اعلام كنند سلطان گفت منهى معتمد امين نمىيابم و غير معتمد را در قضاياء كلى مدخل دادن « 10 » بخروج « 11 » مملكت از تصرف و تغير خاطر هواخواهان مؤدّى مىشود چه دوستداران « 12 » و يگانگان چنين منهى را وزنى « 13 » ننهند و چيزى « 14 » ندهند و مخالفان و دشمنان با او دوستى ورزند و بمال از راه برند « 15 » و چون چنين باشد
هامش
( 1 ) - پ : مستولى
( 2 ) - ت : دانستن آن ، ج : دانستى
( 3 ) - ت : ضررى
( 4 ) - آ : با خط مغاير بالاى سطر نوشته شده
( 5 ) - آ : ؟ ؟ ؟ ماند ، ب : ماند ، پ : نما ؟ ؟ ؟ د ، ث : نما ؟ ؟ ؟ د
( 6 ) - ب : سكرنى ، پ : سكزى ، ت : سكرى روزى
( 7 ) - پ ت ج : الب
( 8 ) - ب : حذف شده
( * 9 ) - ب : بفرمايى
( 10 ) - پ : در ان
( 11 ) - ب : محروج ، ث : ؟ ؟ ؟ خروج
( 12 ) - پ : دوستدران ، ث : دوستاران
( 13 ) - ج : وزن
( 14 ) - آ ب : خبرى ، پ : حيرى ، ث : حيزى
( 15 ) - ث : ببرند