سلاطين عصر خويش را كه « 1 » بعد مسافت ميان ايشان هفت هشت ماهه راه بوده « 2 » به دو سه روز معلوم مى « 3 » كردهاند و ( * ) جاسوسان و منهيان « 4 » متواتر « 5 » و « 6 » متعاقب ( * ) مىداشته « 7 » و از تعيين ايشان به غير « 8 » پادشاه و وزير ديگرى را وقوف نه صاحب اسمعيل بن عباد كه وزير « 9 » پادشاهان بويهى « 10 » عضد الدوله و و فخر الدوله و ديگران بود « 11 » و او اول وزيريست كه به صاحب اشتهار « 12 » يافت و دار الملك ايشان « 13 » در فارس شيراز بود و در عراق عجم رى اتفاق افتاد كه سه « 14 » روز پيش « 15 » فخر الدوله نرفت شبهنگام روز سوم چون « 16 » پيش او رفت فخر الدوله سبب تخلف سه روزه پرسيد صاحب گفت ( * ) پريرروز « 17 » منهى ما « 18 » از طرف « 19 » مملكت خطاى آمده بود و
هامش
( 1 ) - پ : حذف شده
( 2 ) - پ ت ج : بود
( 3 ) - پ : حذف شده
( * 4 ) - ت : منهيان و جاسوسان ، ب : حاوشان و منهيان
( 5 ) - پ : متوافر
( 6 ) - ج : حذف شده
( * 7 ) - پ : داشته ، ج : مىداشتند
( 8 ) - ت : به غير از
( 9 ) - ج : روز ، در حاشيه - رزير - افزوده شده
( 10 ) - ب : ؟ ؟ ؟ ويهى ، پ : پو ؟ ؟ ؟ هى ، ت : بوبهى ، ث : بو ؟ ؟ ؟ هى
( 11 ) - آ : بوده
( 12 ) - پ : اشتهاد
( 13 ) - ت : حذف شده
( 14 ) - ج : دو
( 15 ) - ج : از - افزوده شده
( 16 ) - پ : جو
( * 17 ) - ب : ر ؟ ؟ ؟ روز
( 18 ) - پ : حذف شده
( 19 ) - پ : اطراف