عفو فرمايند و ان را كه بنصيحت « 1 » با سر راه بايد اورد نصيحت كنند و ان را كه باستمالت منقاد بايد كرد استمالت دهند و آن را كه بتهديد « 2 » و تخويف سزا بايد داد بر ان موجب بتقديم رسانند « 3 » و على اى التقادير اين مطالب وقتى « 4 » بحصول پيوندد و سهام اين اغراض « 5 » وقتى « 6 » مصادم اعراض « 7 » شود كه از « 8 » اعلام منهيان و جاسوسان « 9 » و خبرداران استعلام كنند و و بر كيفيت احوال موافقان و مخالفان واقف شوند چه بتجارب « 10 » عقلى « 11 » و « 12 » ممارست « 13 » قضاياء اسلاف معلوم و محقق است كه بيك منهى كار مملكت و سلطنت چندان تمشيت « 14 » و تقويت يابد كه بده امير معتبر « 15 » كه هريك هزارهء را متكفل « 16 » باشند و بلشگرهاى « 17 » بسيار مثل ان ميسر نشود و سلاطين و و « 18 » وزراء قديم را مبالغت در تعيين منهيان بمثابتى « 19 » بوده كه احوال
هامش
( 1 ) - ب : ما ؟ ؟ ؟ صح ؟ ؟ ؟
( 2 ) - ج : بتدبير
( 3 ) - ت : رسانيد
( 4 ) - ب : حذف شده
( 5 ) - ب : اعراض
( 6 ) - ب : وقتى كه
( 7 ) - ت ث ج : اغراض
( 8 ) - ت : حذف شده
( 9 ) - ب : حاوشان
( 10 ) - پ : بتحارت
( 11 ) - ب ج : عقل
( 12 ) - پ : حذف شده
( 13 ) - ت : بممارست
( 14 ) - ب : و ؟ ؟ ؟ مشقت
( 15 ) - ج : سر
( 16 ) - ب : م ؟ ؟ ؟ كلف
( 17 ) - ب ت : ؟ ؟ ؟ الشكرهاى ، پ ج : بلشكريان
( 18 ) - ث : حذف شده
( 19 ) - ت : بمنابنى كه