تشريع نشده است و دربارهء حرمت و امنيّت آن آياتى در قرآن كريم وجود دارد « 1 » .
( 4 )
( لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ )
: ( به تحقيق ما انسان را با بهترين نظام خلق كرديم )
( 5 )
( ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ )
: ( سپس او را به پستترين مراحل برگردانديم )
( 6 )
( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ )
: ( به جز كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح بجا آورند ، اينان پاداشى غير منقطع و بدون منّت دارند )
در جواب سوگندها مىفرمايد : به تحقيق ما انسان را به گونهاى آفريدهايم كه تمامى جهات وجودى او و همهء شئونش مشتمل بر تقويم است ، يعنى از قوام برخوردار مىباشد و ( قوام ) عبارتست از هر چيز يا وضع يا شرطى كه ثبات و بقاء انسان به آن بستگى دارد .
بنابراين نوع انسان به حسب خلقتش داراى بهترين قوام است ، به گونهاى كه صلاحيّت كمال و وصول به قرب و جوار پروردگارش را دارد ، چون خداوند او را به جهازى مجهز كرده كه مىتواند با آن علم نافع و علم صالح كسب كند و هر وقت كه بدانچه مىداند ايمان آورد و ملازم اعمال صالح گرديد ، خداى تعالى او را به سوى خود عروج مىدهد و بالا مىبرد ، همچنانكه فرمود :
( إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ
« 2 » اعتقاد پاك به سوى او بالا مىرود و عمل صالح آن را در بالا رفتن كمك مىكند )
و همين كه خداوند به انسان امكان عروج در مدارج ترقّى و قرب خود را اعطاء نموده تا بتواند بوسيلهء ايمان و عمل صالح اوج بگيرد ، عطايى قطع ناشدنى است ، در ادامه مىفرمايد : سپس ما همين انسان را به مقام پستى برگردانديم كه از مقام تمام اهل عذاب پستتر است ، مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دهند كه اينها به سوى شقاوت و عذاب برگردانده نمىشوند ، بلكه اجر و پاداشى غير منقطع دارند .
( 7 )
( فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ )
: ( پس اى انسان چه انگيزهاى تو را وا مىدارد كه روز
هامش
( 1 ) . سورهء عنكبوت ، آيه 67 ، سورهء بقره ، آيه 126 ، سورهء ابراهيم ، آيه 35 .
( 2 ) . سورهء فاطر ، آيه 10 .