روش بندگى عدول نكردهاى ، آنوقت در مقام تكريم و احترام از ناحيه پروردگارش مخاطب قرار مىگيرد كه : حالا كه تو با حالت راضى و مرضّى به سوى من باز مىگردى ، پس در زمرهء بندگانم درآى و در بهشت من داخل شو .
لذا صاحب نفس مطمئنه در زمرهء بندگان خدا و حائز مقام عبوديّت است و اين كلام در حقيقت امضا و تأييد عبوديّت اوست و منزلگاه ابدى او را معيّن مىكند و بايد هم همينطور باشد ، چون بندهاى كه بكلّى از ادّعاى استقلال منقطع گشت و خود را فانى ديد و ذات و صفات و افعال خود را ملك مطلق پروردگارش دانست ، مظهر كامل عبوديّت است « 1 » .
سوره بلد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيان اينكه خلقت انسان بر اساس رنج و مشقّت بنا شده و از ابتداى
هامش
( 1 ) . در كافى از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه وقتى هنگام مرگ مؤمن فرا مىرسد ، او به جزع در مىآيد ، امّا ملك الموت به او مىگويد : اى ولىّ خدا ، جزع مكن ، قسم به خدايى كه محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم را مبعوث كرده ، من نسبت به تو دلسوزتر از پدرى مهربان هستم ، چشم خود را باز كن و ببين ، در اين هنگام مؤمن چشم مىگشايد و رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و امير المؤمنين عليه السّلام و فاطمه ( س ) و امام حسن و امام حسين و اولاد اطهر ذريّه او در برابر او ممثّل مىشوند و به او گفته مىشود : اينها همه رفقاى تو هستند ، پس مؤمن خوشحال و خرسند مىگردد ، آنوقت مناديى از جانب رب العزّة روح او را ندا مىكند و مىگويد :( يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ . . . )اى نفسى كه با ديدن محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم و اهل بيتش اطمينان يافتى به سوى پروردگارت برگرد ، در حالى كه به ولايت راضى و به ثواب مرضىّ هستى ، پس داخل در بندگان من شو ، يعنى در زمرهء محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم و اهل بيتش درآى و داخل بهشت من شو ، پس در آن هنگام هيچ چيز در نظرش محبوبتر از مرگ و ملحق شدن به منادى نيست . ( فروع كافى ، جلد سوّم )