( 18 )
( إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى )
: ( اين سفارشها در كتابهاى قديمى نيز بوده )
( 19 )
( صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى )
: ( كتابهاى ابراهيم و موسى )
با لحنى توبيخى مىفرمايد : على رغم اينكه گفتيم رستگارى در تزكيه و ياد پروردگار است ، ولى شما انسانها در پى پاك شدن نيستيد و بر اساس دعوتى كه طبع بشرى شما دارد ، شما تعلّق تامّ به دنيا و اشتغال به آبادانى دنيا را بر زندگى آخرت ترجيح مىدهيد و حال اينكه زندگى آخرت در مقايسه با دنيا بسيار برتر و پايدارتر است ، بلكه اصولا حيات آخرت دائمى و ابدى است و اين مطالبى كه ما به شما تذكّر داديم و شما را امر به تزكيه و ياد پروردگار نموديم ، قبلا در صحف اولى هم گفته بوديم و آن صحف عظيم الشّأن كتابهاى آسمانى نازل بر ابراهيم عليه السّلام و موسى عليه السّلام مىباشد .
سوره غاشيه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : توصيف روز قيامت و تقسيم شدن مردم به دو گروه سعيد و شقى همراه با بيان وعده و وعيد .
( 1 )
( هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ )
: ( آيا داستان روز فراگير قيامت به تو رسيده است ) ؟
( 2 )
( وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ )
: ( در آن روز چهرههايى از شدّت شرم ، فرو افكنده و ذليل است ؟ )
( 3 )
( عامِلَةٌ ناصِبَةٌ )
: ( از سيمايشان خستگى و تعب ناشى از تلاشهاى بىنتيجه نمودار است )
( 4 )
( تَصْلى ناراً حامِيَةً )
: ( داخل آتشى سوزان مىشوند )
( 5 )
( تُسْقى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ )
: ( و از چشمهاى سوزان به آنها نوشانده مىشود )
( 6 )
( لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ )
: ( خوراكى جز خار تهوّعآور بدبو ندارند )