( 35 )
( هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ )
: ( امروز روزيست كه كافران نمىتوانند سخنى بگويند )
( 36 )
( وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ )
: ( و به آنها اجازهء عذرخواهى داده نمىشود )
( 37 )
( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ )
: ( واى در آن روز بر تكذيب كنندگان )
( 38 )
( هذا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْناكُمْ وَ الْأَوَّلِينَ )
: ( اين روز فصلى است كه شما و همه پيشينيانتان را در عرصه محشر گرد مىآوريم )
( 39 )
( فَإِنْ كانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ )
: ( پس اگر كيد و چارهاى داريد ، بياوريد )
( 40 )
( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ )
: ( واى در آن روز بر مكذّبان )
مىفرمايد : روز فصل و جزا روزيست كه اهل محشر نمىتوانند سخنى بگويند و اذن سخن گفتن يا عذرخواهى به آنها داده نمىشود و نمىتوانند عذر و بهانه بياورند و اعمال خود را توجيه كنند و اين نفى نطق با اثبات آن در آيات ديگر منافات ندارد ، چون روز قيامت مواقف بسيار و مختلفى دارد ، در يك موقف از آنها سئوال مىشود و بايد جواب دهند و در موقفى ديگر بر دهانهايشان مهر مىزنند ، بطوريكه نتوانند سخنى بگويند ، پس واى بر تكذيب كنندگان خدا و معاد در آن روز ، اين روز همان روز جدايى و فصل ميان اهل حقّ و اهل باطل است كه خداوند در آن روز ميان ايشان داورى مىكند ، آنگاه خطاب به تكذيبگران اين امّت كه از آخرين هستند ، مىفرمايد : ما همه شما و نيز گذشتگان و پيشينيان را در صحنهء محشر گردآورى مىكنيم ، تا به حساب شما رسيدگى شود ، حالا اگر شما حيلهاى بر عليه من داريد تا با حيله عذاب مرا از خود دفع كنيد ، آن حيله را به كار ببريد و اين كلام در مقام تعجيز است ، يعنى شما چنين نيرويى نداريد و به هيچ ترفندى نمىتوانيد خود را از عذاب برهانيد ، پس واى بر مكذّبان از چنان روزى .
( 41 )
( إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ )
: ( همانا بندگان با تقوى در سايهء درختان بهشتى و كنار چشمهها متنعّمند )
( 42 )
( وَ فَواكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ )
: ( و از هر نوع ميوه كه بخواهند در اختيار دارند )
( 43 )
( كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ )
: ( بخوريد و بياشاميد ، گوارايتان باد به پاداش اعمال نيكى كه در دنيا بجاى آورديد )