را در خود جمع مىكند ، چه مردهها و چه زندهها را ، البتّه اين در صورتى است كه به ( كفت ) به معناى جمع كردن باشد ، ولى بعضى گفتهاند ( كفت ) به معناى ظرف است و مىخواهد بفرمايد زمين مانند ظرفيست كه زندگان و مردگان را در خود جاى مىدهد .
آنگاه مىفرمايد : ما در زمين كوههاى ثابت و بلند برافراشتيم و شما را از آب گواراى نهرها و چشمهها سيراب نموديم ، و اين بيانات چنانچه در فرازهاى سابق نيز گفتيم حجّتى بر ربوبيّت خداوند و اثبات روز فصل و جزاست ، آنگاه مجددا مىفرمايد : واى در آن روز به حال تكذيب كنندگان .
( 29 )
( انْطَلِقُوا إِلى ما كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ )
: ( خطاب رسد : اى منكران ، شما امروز به سوى آن دوزخى كه تكذيب كرديد برويد )
( 30 )
( انْطَلِقُوا إِلى ظِلٍّ ذِي ثَلاثِ شُعَبٍ )
: ( برويد در سايه دودهاى آتش دوزخ كه داراى سه شعبه است )
( 31 )
( لا ظَلِيلٍ وَ لا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ )
: ( نه آنجا سايهاى خواهد بود و نه از شرار آتش هيچ نجاتى دارند )
( 32 )
( إِنَّها تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ )
: ( آن آتش هر شرارى بيفكند مانند قصرى است )
( 33 )
( كَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ )
: ( گويى آن شراره در سرعت همچون شتران زرد موى است )
( 34 )
( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ )
: ( واى در آن روز به حال تكذيب كنندگان )
يعنى در روز فصل و جزا از جانب خداى متعال به آن مكذّبان خطاب مىرسد كه از محشر بدون هيچ درنگى به سوى آتش روانه شويد ، همان آتش كه همواره تكذيبش مىكرديد . روانه شويد ، بسوى سايهء دودى كه از آتش جهنّم زبانه مىكشد و در اثر تراكم و غلظت به سه شاخه تقسيم شده است و سايهء آن دود نه خنكى دارد و نه از حرارت و اذيّت آتش جلوگيرى مىكند و از آن آتش زبانه و شرارهاى بر مىخيزد كه مانند قصرى برافراشته است ، و در سرعت و انبوهى مانند شتران نر مىباشد .
و مجددا در مقام هول انگيزى و ارعاب و انذار مىفرمايد : واى در آن روز بر تكذيب كنندگان .