( 12 )
( لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ )
: ( براى چه وقت معيّن مىشود ؟ )
( 13 )
( لِيَوْمِ الْفَصْلِ )
: ( براى روز قيامت كه بين حقّ و باطل جدايى افتد )
( 14 )
( وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الْفَصْلِ )
: ( و تو چگونه مىتوانى عظمت آن روز جدايى را تصوّر كنى )
( 15 )
( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ )
: ( واى در آن روز بر تكذيب كنندگان )
اين آيات بيانگر روز موعودى است كه از آن خبر داده بود و حوادثى را كه در آن روز واقع مىشود و مستلزم انقراض عالم انسانى و انقطاع نظام دنيويست توضيح مىدهد .
مىفرمايد : در آن زمان اثر ستارگان يعنى نور و ساير آثار آنها محو مىشود و آسمان پاره مىگردد و مىشكافد و كوهها از ريشه كنده شده و از بين مىروند و آن روز زمان حضور انبياء براى شهادت عليه امتّها تعيين مىشود ، آنگاه مىپرسد اين امور عظيم و ترسناك براى چه روزى تأخير انداخته شده و در چه روزى صورت مىگيرد ؟
و خود در پاسخ مىفرمايد : براى روز فصل ، كه روزى است كه در آن خداى تعالى بين خلائق فصل قضاء مىكند و همان روز جزاست ، آنگاه در مقام تعظيم آن روز مىفرمايد : تو چه مىدانى كه آن چه روز بزرگ و عظيمى است ، روزيست كه تكذيبگران در آن هلاك مىشوند ، يعنى روز فصل زمانيست كه تكذيبگران معاد و جزا در آن زمان هلاك مىگردند .
( 16 )
( أَ لَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ )
: ( آيا ما پيشينيان را هلاك نكرديم ؟ )
( 17 )
( ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ )
: ( پس بدنبال ايشان قومى ديگر را نيز هلاك مىكنيم )
( 18 )
( كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ )
: ( ما با مجرمان همينگونه رفتار مىكنيم )
( 19 )
( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ )
: ( واى در آن روز به حال تكذيب كنندگان )
با استفهامى انكارى مىفرمايد : آيا ما امّتهاى مكذّب و گمراه گذشته ، نظير قوم عاد و ثمود و . . . را هلاك نكرديم ؟ بنابراين پس از آنها امّتهاى ديگرى را هم كه مرتكب تكذيب شوند هلاك مىسازيم ، سپس در تعليل مطلب مىفرمايد : ما با مجرمان اينگونه رفتار مىكنيم ، يعنى علّت هلاكت آنها جرم و گنه كارى ايشان است .