مىفرمايد : وقتى به آنها گفته مىشد خدا را عبادت كنيد و اعمال عبادى مثل نماز ( ركوع و سجود ) را بجا بياوريد ، سر باز مىزدند و اطاعت نمىكردند ، پس واى به حال اين منكران و مكذّبان در روز فصل و جزا ، و در آخر مىفرمايد : وقتى اين منكران آيات آشكار الهى و قرآن عظيم را انكار كردند و آيات ساطع و براهين قاطع آن را نديده گرفتند ، ديگر به چه سخنى ايمان خواهند آورد ؟
و اين كلام در حكم نفى كلّى و يأس از ايمان آنهاست و مىخواهد به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم تفهيم نمايد كه اينها ديگر ايمان آور نيستند و هيچ فايدهاى در دعوت كردن آنان نيست ، جز همين كه حجّت بر آنها تمام شود ، ( و در قيامت عذرى نداشته باشند و نگويند كه ما نمىدانستيم حقّ چيست و پيامبر بيم رسانى ما را انذار نكرد ) .
سوره نبأ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : خبر دادن از روز قيامت و آنچه در آن روز براى اهل تقوى و اهل طغيان آماده شده است .
( 1 )
( عَمَّ يَتَساءَلُونَ )
: ( از چه پرسش مىكنند )
( 2 )
( عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ
« 1 » ) : ( از خبر بزرگ روز قيامت )
( 3 )
( الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ )
: ( همانكه دربارهء آن با هم اختلاف نمودند )
( 4 )
( كَلَّا سَيَعْلَمُونَ )
: ( چنين نيست كه پنداشتهاند ، به زودى خواهند دانست )
هامش
( 1 ) . در بعضى روايات در اصول كافى آمده است كه مراد از( نَبَأٌ عَظِيمٌ )حضرت على عليه السّلام است ، ولى اين تفسير از بطن قرآن است نه لفظ و ظاهر آن .