تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 700

مساهمون:

ص٧٠٠

در ادامه با لحنى انذارى مىفرمايد : واى بر مكذّبان در روز قيامت و اين كلام خود حجّتى است بر يگانگى خدا در ربوبيّت ، چون هلاك كردن انسانهاى مجرم ، تصرّفى در عالم انسانى و تدبيرى براى آنست و چون غير از خدا هلاك كننده‌اى نيست و خود مشركين هم به اين معنا اعتراف مىكنند ، پس ربّ هم تنها اوست و غير او ربّ و معبودى نيست . ( 20 ) ( أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ ) : ( آيا ما شما را از آبى پست و ناچيز نيافريديم ؟ ) ( 21 ) ( فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ ) : ( و سپس آن را در قرارگاهى محكم قرار داديم ) ( 22 ) ( إِلى قَدَرٍ مَعْلُومٍ ) : ( تا مدّتى معيّن و معلوم ) ( 23 ) ( فَقَدَرْنا فَنِعْمَ الْقادِرُونَ ) : ( پس آن را اندازه‌گيرى و تقدير كرديم كه چه نيكو قدرتمندى هستيم ) ( 24 ) ( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ) : ( واى بر تكذيب كنندگان در آن روز ) با استفهامى انكارى خطاب به آدميان مىفرمايد : ما شما را از آبى ناچيز و پست ، كه همان نطفه باشد ، آفريده‌ايم و آن آب را در قرارگاهى محفوظ ، كه همان رحم مادران مىباشد ، جاى داديم و تا مدّتى معلوم ، يعنى همان مدّت حمل ، در آنجا نگه داشتيم ، پس ما همه اين حوادث و صفات و احوال را كه با هستى شما در ارتباط هستند ، تقدير كرديم و چه خوب مقدّرى هستيم ، آنگاه فرمود : واى بر تكذيب كنندگان روز فصل و جزا در آن روز و اين فراز نيز مانند گفتار سابق حجّتى بر وحدانيّت خداى متعال و نيز حجّتى بر تحقّق روز جزاست . ( 25 ) ( أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً ) : ( آيا زمين را محل اجتماع بشر قرار نداديم ؟ ) ( 26 ) ( أَحْياءً وَ أَمْواتاً ) : ( تا زنده و مرده در آن زندگى كرده يا جاى بگيرند ) ( 27 ) ( وَ جَعَلْنا فِيها رَواسِيَ شامِخاتٍ وَ أَسْقَيْناكُمْ ماءً فُراتاً ) : ( و در زمين كوههاى بلند افراشتيم و ابر و باران بر شما آب زلال و گوارا نوشانيديم ) ( 28 ) ( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ) : ( واى در آن روز به حال آنان كه آيات خدا را تكذيب كردند ) با استفهام انكارى مىفرمايد : اين ماييم كه زمين را چنان قرار داده‌ايم كه همهء بندگان