( 2 ) ( فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً ) : ( قسم به فرشتگانى كه به سرعت تند باد به انجام حكم حقّ مىشتابند ) ( 3 ) ( وَ النَّاشِراتِ نَشْراً ) : ( و قسم به آنان كه نيكو نشر مىدهند ) ( 4 ) ( فَالْفارِقاتِ فَرْقاً ) : ( و به آنان كه به نيكى جدا مىكنند ) ( 5 ) ( فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً ) : ( و قسم به آنان كه ذكر را بر انبياء تلاوت و وحى مىكنند ) ( 6 ) ( عُذْراً أَوْ نُذْراً ) : ( تا عذر نيكان و تهديد كافران محققّ شود ) ( 7 ) ( إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ ) : ( قسم به همهء اينها كه آنچه به شما وعده دادند ، البتّه واقع خواهد شد ) ظاهرا در همهء اين صفات پنج گانه ( مرسلات ) ، ( عاصفات ) ، ( ناشرات ) ، ( فارقات ) ، ( ملقيات ) « 1 » ، ملائكهء وحى منظورند ، مىفرمايد : قسم به فرشتگان روانه شده در حالى كه پشت سر هم مىآيند و يا قسم به فرشتگان روانه شده كه به خاطر خير و معروف فرستاده شدهاند و قسم به ملائكهاى كه مانند بادهاى سريع به سرعت روانه انجام مأموريّت خود مىشوند و قسم به ملائكهاى كه صحيفههاى آسمانى را كه وحى الهى بر آن نوشته شده باز مىكنند تا پيغمبران آن را تلقّى كنند و قسم به آنان كه بين حقّ و باطل و حلال و حرام ، امتياز و فرق مىنهند و قسم به ملائكهاى كه وحى را بر انبياء القاء مىكنند و آنها ذكر را تلاوت مىكنند تا عذر و حجتّى براى مؤمنان و تهديدى براى كافران و يا اتمام حجّتى براى مكذّبان و تهديدى براى غير ايشان باشد . و در انتها در جواب اين سوگندها مىفرمايد : آن چيزى كه خداوند شما را به آن وعده داده ، يعنى مسأله بعث و عقاب و ثواب خواه ناخواه واقع خواهد شد . ( 8 ) ( فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ) : ( وقتى كه ستارگان محو و بىنور شوند ) ( 9 ) ( وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ ) : ( و آسمان شكافته گردد ) ( 10 ) ( وَ إِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ ) : ( و كوهها از ريشه كنده و نابود شوند ) ( 11 ) ( وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ) : ( و در آن زمان كه براى پيامبران تعيين وقت شود )
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 698
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص٦٩٨
هامش
( 1 ) . بعضى مفسّران همهء اين سوگندها را به بادها تفسير كردهاند .