( 2 )
( فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً )
: ( قسم به فرشتگانى كه به سرعت تند باد به انجام حكم حقّ مىشتابند )
( 3 )
( وَ النَّاشِراتِ نَشْراً )
: ( و قسم به آنان كه نيكو نشر مىدهند )
( 4 )
( فَالْفارِقاتِ فَرْقاً )
: ( و به آنان كه به نيكى جدا مىكنند )
( 5 )
( فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً )
: ( و قسم به آنان كه ذكر را بر انبياء تلاوت و وحى مىكنند )
( 6 )
( عُذْراً أَوْ نُذْراً )
: ( تا عذر نيكان و تهديد كافران محققّ شود )
( 7 )
( إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ )
: ( قسم به همهء اينها كه آنچه به شما وعده دادند ، البتّه واقع خواهد شد )
ظاهرا در همهء اين صفات پنج گانه ( مرسلات ) ، ( عاصفات ) ، ( ناشرات ) ، ( فارقات ) ، ( ملقيات ) « 1 » ، ملائكهء وحى منظورند ، مىفرمايد : قسم به فرشتگان روانه شده در حالى كه پشت سر هم مىآيند و يا قسم به فرشتگان روانه شده كه به خاطر خير و معروف فرستاده شدهاند و قسم به ملائكهاى كه مانند بادهاى سريع به سرعت روانه انجام مأموريّت خود مىشوند و قسم به ملائكهاى كه صحيفههاى آسمانى را كه وحى الهى بر آن نوشته شده باز مىكنند تا پيغمبران آن را تلقّى كنند و قسم به آنان كه بين حقّ و باطل و حلال و حرام ، امتياز و فرق مىنهند و قسم به ملائكهاى كه وحى را بر انبياء القاء مىكنند و آنها ذكر را تلاوت مىكنند تا عذر و حجتّى براى مؤمنان و تهديدى براى كافران و يا اتمام حجّتى براى مكذّبان و تهديدى براى غير ايشان باشد .
و در انتها در جواب اين سوگندها مىفرمايد : آن چيزى كه خداوند شما را به آن وعده داده ، يعنى مسأله بعث و عقاب و ثواب خواه ناخواه واقع خواهد شد .
( 8 )
( فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ )
: ( وقتى كه ستارگان محو و بىنور شوند )
( 9 )
( وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ )
: ( و آسمان شكافته گردد )
( 10 )
( وَ إِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ )
: ( و كوهها از ريشه كنده و نابود شوند )
( 11 )
( وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ )
: ( و در آن زمان كه براى پيامبران تعيين وقت شود )
هامش
( 1 ) . بعضى مفسّران همهء اين سوگندها را به بادها تفسير كردهاند .