راه - كه همان توحيد و طاعت حقّ است - به وصال حقّ نايل شود .
( 30 )
( وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً حَكِيماً )
: ( و شما نمىخواهيد چيزى جز آنچه را كه خدا بخواهد و خدا به احوال خلق دانا و به صلاح بندگان آگاهست )
( 31 )
( يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَ الظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً )
: ( او هر كس را بخواهد در رحمت خود وارد مىكند و براى ستمكاران عذابى دردناك مهيّا كرده است )
يعنى تحقّق يافتن مشيّت بنده موقوف بر خواست خداى تعالى است ، ظاهرا كفّار توهّم كرده بودند كه در مشيّت خود مستقّلند و خداوند در پاسخ ايشان مىفرمايد هرگز نمىخواهيد و اراده نمىكنيد ، جز آنچه خدا اراده كرده ، امّا اين به معناى جبر نيست ، چون مشيّت خدا به مشيّت عبد تعلّق مىگيرد نه به فعل عبد ، بنابراين فعل عبد اختيارى است .
در ادامه مىفرمايد : خداوند دانا و حكيم است و افعال او ناشى از علم و حكمت است و گزاف و بيهوده نيست ، بنابراين به احوالات بندگان خود و شايستگى آنها علم دارد و مطابق حكمت بالغهاش هر كس را كه بخواهد وارد در رحمت و بهشت جاويد خود مىنمايد و او چنين ارادهاى را فقط درباره افراد مؤمن و متقّى مىكند ، ولى براى ظالمان كه اهل گناه و كفر هستند ، عذابى دردناك مهيّا كرده است .
سوره مرسلات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : موعظه و تذكّر بوسيلهء روز قيامت ، انذار و بشارت .
( 1 )
( وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً )
: ( قسم به رسولانى كه بدنبال هم فرستاده شدهاند )