گويى در مجالسى كه ايشان خدمت مىكنند مرواريد و لؤلؤ نثار كردهاند . ( 20 ) ( وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً ) : ( و چون آن جايگاه نيكو را مشاهده كنى عالى پر نعم و كشورى بىنهايت بزرگ خواهى ديد ) ( 21 ) ( عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً ) : ( بر اندام بهشتيان لباسهايى از حرير نازك سبز رنگ و ديباى ضخيم است و ايشان با دستبندهايى از نقره تزيين شدهاند و پروردگارشان شراب پاكيزه به آنها مىنوشاند ) ( 22 ) ( إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً ) : ( اين بهشت با اين نعمات و عظمت به حقيقت ، پاداش اعمال شماست و سعيتان مشكور و مقبول است ) مىفرمايد : اگر چشم خود را به بهشت بيافكنى ، در آنجا نعيمى مىبينى كه با زبان قابل وصف نيست و ملك بسيار عظيمى مشاهده مىكنى كه با هيچ مقياسى قابل اندازهگيرى نيست و بهشتيان بر اندام خود لباسهايى از حرير لطيف سبز رنگ و حرير ضخيم پوشيدهاند و براى تزيين خود دستبندهايى از نقره بدست دارند ، در ادامه خداى تبارك و تعالى همه واسطههاى ميان خود و آن ابرار را برداشته و نوشاندن به ايشان را مستقيما به خود نسبت داده و اين نعمت ، از همهء نعمات ديگر ايشان افضل و برتر است و شراب طهور شرابيست كاملا خالص كه هيچ ناخالصى و آلودگى در آن نيست و مراد از آلودگى ، آلودگى غفلت از ياد خداى سبحان است و ابرار در نتيجه نوشيدن اين شراب به هيچ وجه از پروردگارشان محجوب نيستند و لذا مىتوانند خدا را حمد و ستايش بگويند ، همچنانكه فرمود : ( وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 1 » و آخرين سخنشان ستايش پروردگار عالميان است ) . و چنانچه گفتيم حمد وصفى است كه جز بندگان خالص خدا صلاحيّت آن را ندارند ، چون خداوند فرمود : ( سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ « 2 » منزّه
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 694
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص٦٩٤
هامش
( 1 ) . سورهء يونس ، آيه 10 .
( 2 ) . سورهء صافات ، آيه 160 .