گويى در مجالسى كه ايشان خدمت مىكنند مرواريد و لؤلؤ نثار كردهاند .
( 20 )
( وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً )
: ( و چون آن جايگاه نيكو را مشاهده كنى عالى پر نعم و كشورى بىنهايت بزرگ خواهى ديد )
( 21 )
( عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً )
: ( بر اندام بهشتيان لباسهايى از حرير نازك سبز رنگ و ديباى ضخيم است و ايشان با دستبندهايى از نقره تزيين شدهاند و پروردگارشان شراب پاكيزه به آنها مىنوشاند )
( 22 )
( إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً )
: ( اين بهشت با اين نعمات و عظمت به حقيقت ، پاداش اعمال شماست و سعيتان مشكور و مقبول است )
مىفرمايد : اگر چشم خود را به بهشت بيافكنى ، در آنجا نعيمى مىبينى كه با زبان قابل وصف نيست و ملك بسيار عظيمى مشاهده مىكنى كه با هيچ مقياسى قابل اندازهگيرى نيست و بهشتيان بر اندام خود لباسهايى از حرير لطيف سبز رنگ و حرير ضخيم پوشيدهاند و براى تزيين خود دستبندهايى از نقره بدست دارند ، در ادامه خداى تبارك و تعالى همه واسطههاى ميان خود و آن ابرار را برداشته و نوشاندن به ايشان را مستقيما به خود نسبت داده و اين نعمت ، از همهء نعمات ديگر ايشان افضل و برتر است و شراب طهور شرابيست كاملا خالص كه هيچ ناخالصى و آلودگى در آن نيست و مراد از آلودگى ، آلودگى غفلت از ياد خداى سبحان است و ابرار در نتيجه نوشيدن اين شراب به هيچ وجه از پروردگارشان محجوب نيستند و لذا مىتوانند خدا را حمد و ستايش بگويند ، همچنانكه فرمود :
( وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
« 1 » و آخرين سخنشان ستايش پروردگار عالميان است ) .
و چنانچه گفتيم حمد وصفى است كه جز بندگان خالص خدا صلاحيّت آن را ندارند ، چون خداوند فرمود :
( سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
« 2 » منزّه
هامش
( 1 ) . سورهء يونس ، آيه 10 .
( 2 ) . سورهء صافات ، آيه 160 .