تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 674

مساهمون:

ص٦٧٤

صلاحيتّش ) هدايت مىكند ، و اين همان غايت و مقصد نوزده تن قرار دادن خازنان آتش است ، و گرنه كسى به جز پروردگارت از عدد جنود و سپاهيان پروردگارت ( از ملائكه و غير آن ) كه آمادهء اجراى فرمان او هستند ، آگاهى ندارد و اين آيات و اين قرآن فقط تذكّر و موعظه‌اى براى انسان است كه بايد از آن متعظّ شود . ( 32 ) ( كَلَّا وَ الْقَمَرِ ) : ( چنين نيست ، قسم به ماه ) ( 33 ) ( وَ اللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ) : ( و قسم به شب تار وقتى كه باز مىگردد ) ( 34 ) ( وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ ) : ( و قسم به صبح ، وقتى كه جهان را روشن مىكند ) ( 35 ) ( إِنَّها لَإِحْدَى الْكُبَرِ ) : ( كه اين قرآن يكى از بزرگترين آيات خداست ) ( 36 ) ( نَذِيراً لِلْبَشَرِ ) : ( كه پند دهنده انسانهاست ) ( 37 ) ( لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ) : ( تا از شما آدميان هر كه بخواهد پيش افتد يا باز ماند ) در مقام ردّ و انكار گفتار مكذّبان قرآن و دعوت حقّ ( به خصوص وليد بن مغيره ) سه بار سوگند ياد مىكند و مىفرمايد : قسم به ماه تابان و به شب وقتى كه مىگذرد و قسم به صبح وقتى كه هويدا مىشود ، كه قرآن يكى از آيات كبراى الهى است ، البته مفسرّان ضمير در ( انّها ) را به سقر و دوزخ ارجاع داده‌اند و گفته‌اند : دوزخ يكى از بزرگترين دواهى و تحولّات است كه هيچ حادثهء ديگرى به عظمت آن نمىرسد و آن بزرگترين حادثه‌ايست كه بشر را تهديد مىكند ، و اين حادثه دوزخ و سقر و يا اين قرآن عظيم بيم دهنده و مايهء انذار بشر است و از جهت بيم رسانى از آيات كبراى حقّ است و اين انذار شامل همه افراد بشر مىشود چه كسانى كه ايمان بياورند و در پيروى از حقّ و ايمان و اطاعت سبقت بگيرند و چه كسانى كه ايمان نياورند و در پيروى نكردن از حقّ و ارتكاب كفر و معصيّت از سايرين باز بمانند و به هر حال احدى نيست كه با قرآن در ارتباط نباشد . ( 38 ) ( كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ) : ( هر كس در گرو عمليست كه انجام داده ) ( 39 ) ( إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ ) : ( مگر اصحاب يمين ) ( 40 ) ( فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ ) : ( آنان در باغهاى بهشت متنعّمند و پرسش مىكنند )