عنايت كرده ، در ادامه مىفرمايد : و به خاطر پروردگارت صبر كن ، يعنى به خاطر پروردگار خود در هنگام مصيبت و آزار مردم و در برابر امتثال اين اوامر و اطاعت خدا و نيز در برابر ترك معصيت او صبر كن .
تا بتوانى بشريّت را از گمراهى و طاغوتها و صفات حيوانى رها سازى و به تحقيق پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم در راه دعوت حقّ هرگز استراحت و سكون نداشت و سنگينى بار امانت و خلافت الهى را با پايمردى به دوش كشيد .
( 8 )
( فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ )
: ( پس وقتى كه فرمان كوبندهء حقّ صادر شده و در صور دميده مىشود )
( 9 )
( فَذلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ )
: ( پس آن روز ، روزى سخت است )
( 10 )
( عَلَى الْكافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ )
: ( كه بر كافران آسان نيست )
كوبيدن در ناقور يا دميدن در صور كنايه از زنده كردن مردگان در قيامت و احضار ايشان براى حسابرسى است ، لذا مىفرمايد : روزى كه براى زنده شدن مردگان در صور دميده شود ، آن زمان روزى دشوار است كه مردم به سوى پروردگار خود باز مىگردند و حساب و جزاء ايشان به دست اوست و البته آن روز بر كافران ناهموار است و آسان نيست ، بلكه از هر جهت دشوار و سخت است .
( 11 )
( ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً )
: ( پس مرا با آن كسى كه در خلقتش يگانه بودهام واگذار )
( 12 )
( وَ جَعَلْتُ لَهُ مالًا مَمْدُوداً )
: ( همان كسى كه براى او اموالى عريض و طويل قرار دادم )
( 13 )
( وَ بَنِينَ شُهُوداً )
: ( و فرزندانى كه همه برايش ماندهاند )
( 14 )
( وَ مَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيداً )
: ( و همه وسايل را براى او مهيّا كردم )
( 15 )
( ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ )
: ( و او طمع دارد كه بيشتر هم بدهم )
( 16 )
( كَلَّا إِنَّهُ كانَ لِآياتِنا عَنِيداً )
: ( ولى نه ، چون او نسبت به آيات ما عناد ورزيد )
( 17 )
( سَأُرْهِقُهُ صَعُوداً )
: ( به زودى او را مجبور مىسازم كه از قلّهء زندگى بالا رود )
اين آيات در حكم تهديد و انذار است و در روايات بسيارى وارد شده كه اين آيه تا