سوره مدثر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيم دادن و مذّمت اعراض كنندگان از دعوت الهى .
( 1 )
( يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ )
: ( هان اى روپوش به خود پيچيده )
( 2 )
( قُمْ فَأَنْذِرْ )
: ( برخيز و انذار كن )
( 3 )
( وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ )
: ( و پروردگارت را تكبير گوى )
( 4 )
( وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ )
: ( و جامهات را پاك كن )
( 5 )
( وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ )
: ( و از پليديها دورى گزين )
( 6 )
( وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ )
: ( و در برابر احسانت نه منّت گذار و نه آن را بسيار و بزرگ شمار )
( 7 )
( وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ )
: ( و به خاطر پروردگارت صبر كن )
ظاهرا پيامبر پس از مراجعت از غار حرّا و دريافت وحى دچار حالت هيجان و لرزشى گشته كه بواسطهء آن پتو يا رواندازى را به دور خويش پيچيده بوده و در همان حالت از روى انس و ملاطفت به او خطاب مىرسد كه اى جامه يا رو انداز به خود پيچيده ! بعضى مفسّران « 1 » مراد از جامه را جامهء نبوّت دانستهاند نه جامهء ظاهرى و برخى ديگر « 2 » آن را كنايه از گوشه گيرى و انزوا دانستهاند .
در ادامه آنحضرت مأمور به انذار مىشود و خطاب مىرسد كه : به وظيفهء انذار قيام كن . و منظور از انذار در ابتداى دعوت ، انذار عشيره و اقربا بوده است ، همچنانكه در
هامش
( 1 ) . تفسير روح البيان ، جلد 10 .
( 2 ) . تفسير روح المعانى ، جلد 29 .