سرپيچى كرد ، پس او را به عذابى سخت گرفتيم )
( 17 )
( فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً )
: ( شما اگر كفر بورزيد ، چگونه مىتوانيد از عذاب قيامت خود را كنار بكشيد ، در روزى كه كودكان را پير مىكند )
( 18 )
( السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا )
: ( و آسمان به وسيله تحوّل آن روز شكافته مىشود و وعدهء خدا محقّق است )
( 19 )
( إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا )
: ( و اين تذكّر است ، پس هر كس كه مىخواهد مىتواند راهى بسوى پروردگارش اتخاذّ كند )
در اين آيات مكذّبان قوم رسولخدا را از سرنوشتى مانند فرعون و نيز از عذاب قيامت بيم مىدهد تا پند بگيرند و دست از عناد و تكذيب بردارند .
سپس در مقام تصديق رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم خود مىفرمايد : بدرستى كه ما رسولى را بسوى شما فرستاديم كه شاهد بر اعمال شماست كه هر چه امروز در دنيا انجام دهيد مىبيند و نظارت مىكند و فردا در آخرت شهادت مىدهد ، پس از نافرمانى و تكذيب او اجتناب كنيد ، چون همانطور كه او رسول شماست ، ما بسوى فرعون نيز رسولى ( حضرت موسى عليه السّلام ) را فرستاديم ، امّا او از رسول ما نافرمانى كرد و دعوتش را تكذيب نمود ، در نتيجه ما او را با عذابى شديد و سنگين مؤاخذه كرديم ، حال كه فرعون با آن عظمت ظاهرى نتوانست خود را از عذاب خدا حفظ كند ، شما چگونه مىتوانيد خود را از عذاب روزى كه جوانان را پير مىكند ، حفظ كنيد ؟ ! و اين كلام كنايه از شدّت عذاب و عظمت و هيبت اهوال قيامت است .
در ادامه در توصيف قيامت و شدّت آن مىفرمايد : آسمان به سبب شدّت آن واقعهء قيامت شكافته مىشود و اين امر يك وعده قطعى و حتمى الهى است كه حتما محققّ خواهد شد و اين تهديدهاى كوبنده و اين آيات تذكّر و موعظهاى است براى همه افراد ، و بايد از شنيدن آن متنبّه شده و اعمال خود را اصلاح كنند ، پس هر كس كه مىخواهد راهى بسوى پروردگارش اتخاذّ كند مىتواند اين كار را بوسيله نماز شب انجام دهد ، چون نماز شب راه مخصوصى است كه بنده را بسوى پروردگارش هدايت مىكند .