در ادامه مطلب سابق مىفرمايد : كسانى كه به غير از طرق ارائه شده در شرع ، بدنبال راه ديگرى براى اطفاء تمايلات شهوانى خود باشند افرادى تجاوزگر هستند و صفات ديگر مؤمنين اين است كه امانتها و پيمانها را مراعات مىكنند ، يعنى در اماناتى كه به آنها سپرده شده خيانت نمىكنند و پيمانها را محترم مىشمارند و نقض نمىكنند و مراد از ( عهد ) همهء قراردادهاى زبانى يا عمليست كه انسان با غير خود مىبندد ، در ادامه مىفرمايد : اين مؤمنان كسانى هستند كه از تحمّل و اداى شهادتى كه تحمّل كردهاند استنكاف نمىورزند و شهادت خود را بدون كتمان و تغيير ادا مىكنند ، و نيز صفات كماليّه نماز را رعايت مىكنند و آن را با كيفيّت مطلوب و مطابق دستورات شارع به انجام مىرسانند ، اينچنين افرادى در بهشتهاى عظيم و غير قابل وصفى غرق در نعت بوده و مورد احترام هستند .
( 36 )
( فَما لِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ )
: ( اين كفّار را چه شده كه پيرامون تو مىچرخند و چشم از تو بر نمىدارند ؟ )
( 37 )
( عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ عِزِينَ )
: ( و از چپ و راست تو متفرّق مىشوند )
( 38 )
( أَ يَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ )
: ( آيا هر يك از آنها طمع دارند كه تقدير الهى را بر هم زده و وارد بهشت نعيم شوند ؟ )
( 39 )
( كَلَّا إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ )
: ( نه ، حاشا ! كوچكتر از اين هستند و مىدانند كه ما آنها را از چه خلق كردهايم )
خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : وقتى كافران به جهت كفر و استكبارشان ، جايگاهشان دوزخ است ، پس اين كفّارى كه نزد تو هستند چه شده كه به تو روى مىآورند و چشم از تو بر نمىدارند ؟ به ظاهر نزد تو مجتمع هستند ، ولى از چپ و راست تو متفرّق مىشوند ، آيا طمع دارند كه داخل بهشت شوند و خدا را به عجز آورند و از قضاى حتمى او سبقت بگيرند ؟ با اينكه او اين قضا را رانده كه فقط مؤمنان صالح داخل بهشت شوند ؟ ابدا اين امر تحت اختيار آنها نيست و نمىتوانند خدا را به عجز آورند و اصولا محال است كه اين كفّار با حال كفر وارد بهشت شوند ، آنها خودشان