نيست ، چون نفس سركش است و انسان حريف او نمىگردد مگر به آن مقدارى كه سبحان بخواهد و به او قدرت دهد ، چون او مالك هر چيز است و مملوك چيزى نيست ، ثالثا ) : هر چند خداوند به اهل طاعت وعدهء نجات داده و او هرگز خلف وعده نمىكند ، امّا اين موضوع قدرت او را مقيّد نمىكند و به هر چه بخواهد قادر است ، به همين دليل هم هيچ كس نبايد خود را از عذاب او ايمن بداند كما اينكه در كلام مجيدش فرموده ، ملائكه و انبياء و اولياء الهى هم از مقام او خوف و خشيّت دارند « 1 » ، بنابراين مؤمنين در ترسيدن از عذاب الهى محقّند ، در ادامه مىفرمايد : آنها مراقب فروج خود هستند ، يعنى شهوت خود را از فحشاء و محارم باز مىدارند و فقط به آن حدودى كه شرع تعيين نموده محدود بوده و اطفاء شهوت مىكنند ( از راه همسر يا كنيز ) « 2 » ، و بنابراين در اين امر مورد ملامت واقع نمىشوند .
( 31 )
( فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ )
: ( پس هر كس در راه اطفاء شهوت به دنبال چيزى به جز اين باشد ، چنين افرادى تجاوزگرند )
( 32 )
( وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ )
: ( و كسانى كه امانتها و پيمان خود را محترم مىشمارند )
( 33 )
( وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ )
: ( و كسانى كه به پاى شهادت خود مىايستند )
( 34 )
( وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ )
: ( و كسانى كه بر نماز خود محافظت دارند ) « 3 »
( 35 )
( أُولئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ )
: ( چنين افرادى در باغهاى بهشت مورد احترام و اكرامند )
هامش
( 1 ) . سورهء نحل ، آيه 50 .
( 2 ) . سورهء احزاب ، آيه 39 .
( 3 ) . در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه فرمودند ، آيه( وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ )در بارهء نمازهاى واجب است و آيهء :( الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ )دربارهء نماز نافله و مستحبّى است