سوره حاقّه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : طرح مسأله قيامت و بيان سرگذشت اقوام مكذّب و ذكر اوصاف اهل سعادت و اهل شقاوت .
( 1 )
( الْحَاقَّةُ )
: ( آن روزى كه مسلّما واقع مىشود )
( 2 )
( مَا الْحَاقَّةُ )
: ( و چه روز واقع شدنى است ؟ )
( 3 )
( وَ ما أَدْراكَ مَا الْحَاقَّةُ )
: ( و تو خبر ندارى كه آن روز تحقّق يابنده چيست ) ؟
( حاقّه ) از نامهاى روز قيامت كبرى است و علّت اين نامگذارى اين است كه روزى ، حقّ و ثابت و غير قابل تخلّف و ترديدناپذير است .
و ( ما ) استفهامى به منظور بزرگداشت قيامت آمده است و سپس به كنايه از كمال اهميّت آن روز و نهايت درجهء عظمتش خطاب به هر كس كه قابل خطاب باشد مىفرمايد : تو نمىدانى كه حاقّه چيست و اين كلام علم به حقيقت قيامت را از همهء مخاطبين نفى مىكند .
( 4 )
( كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَ عادٌ بِالْقارِعَةِ )
: ( قوم ثمود و عاد قيامت كبرى و آن حادثهء كوبنده را تكذيب كردند )
( 5 )
( فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ )
: ( امّا ثمود به صيحه ، زلزله يا صاعقه هلاك شدند )
( 6 )
( وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ )
: ( و امّا قوم عاد بوسيله بادى بسيار سرد و ويرانگر به هلاكت رسيدند )
( 7 )
( سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى