مىدهيم ؟ )
( 36 )
( ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ )
: ( شما را چه مىشود و چگونه حكم مىكنيد ؟ )
( 37 )
( أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ )
: ( آيا كتابى داريد كه از آن درس فرامىگيريد ؟ )
( 38 )
( إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ )
: ( بدرستى كه آنچه را شما در آن اختيار مىكنيد از آن شماست ؟ )
( 39 )
( أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ )
: ( يا بلكه ما سوگندهاى مؤكدّ به نفع شما و عليه خودمان ياد كردهايم ، كه تا روز قيامت مىتوانيد هر حكمى برانيد ؟ )
( 40 )
( سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ )
: ( از آنها بپرس كه اين كتاب بر كدامشان نازل شده )
( 41 )
( أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ )
: ( يا بلكه شركايى دارند كه در قيامت با شفاعت آنها با مسلمين مساوى مىشوند ، اگر راست مىگويند ، پس شركايشان را بياورند )
( 42 )
( يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلا يَسْتَطِيعُونَ )
: ( روزى كه شدّت به نهايت مىرسد و خلق به سجده فرا خوانده مىشوند ، ولى اينها نمىتوانند سجده كنند )
ظاهرا خداى متعال در صدد ردّ ادّعاى تكذيب كنندگان است كه خطاب به مؤمنين مىگفتند : اگر هم مسأله بعث و معادى در بين باشد ، ما در آنجا نيز مانند اين دنيا متنعّم خواهيم بود و عاقبت خوبى خواهيم داشت ، همچنانكه در جاى ديگر از قول آنها نقل مىكند :
( وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى
« 1 » من گمان نمىكنم قيامتى برپا شود و به فرض هم كه به سوى پروردگارم باز گردم ، نزد او هم زندگى خوبى خواهم داشت )
لذا اينجا در پاسخ آنها مىفرمايد : آيا گمان كردهايد ما مسلمين را با گنه كاران يكسان قرار دادهايم و با آنها به يك نحو معامله مىكنيم ، ابدا اينطور نيست و شما را چه شده كه
هامش
( 1 ) . سورهء فصّلت ، آيه 50 .