مرگ نفرين مىكردند ، لذا خداى متعال در پاسخ آنها اين آيه را نازل فرموده .
( 29 )
( قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ )
: ( بگو او همان خداى رحمانست ، ما به او ايمان آورديم و بر او توكّل نموديم ، پس به زودى خواهيد دانست كه چه كسى در گمراهى آشكار است )
خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد ، به اين كفّار بگو : آن خدايى كه من شما را به توحيد او دعوت مىكنم و شما او را به نفرين ، عليه من و مؤمنين مىخوانيد ، همان بخشندهايست كه نعمتش هر چيزى را فرا گرفته و ما به او ايمان آورده ، بر او توكّل كردهايم و همه امورمان را به او واگذار نمودهايم ، پس اى كافران ، به زودى خواهيد فهميد كه چه كسى در گمراهى آشكار است ، ما و يا شما ؟ !
( 30 )
( قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ )
: ( بگو به من خبر دهيد اگر آب و مايهء حيات شما ناگهان در طبقات زمين فرو برود ، چه كسى است كه آبى گوارا برايتان بياورد ؟ )
مجدّدا خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : به اين كفّار بگو مرا خبر دهيد ، اگر آب شما كه مايهء حياتتان است ، به زمين فرو رود و روى زمين آبى نماند ، چه كسى هست كه آن آب را در روى زمين برايتان جارى سازد ، در اين باره روايات فراوانى وجود دارد « 1 » كه مىفرمايند اين آيهء شريفه بر ولايت على عليه السّلام و دشمنى با آن حضرت تطبيق مىكند كه البتّه اين روايات از باب تطبيق كلّى بر مصداق است .
( به هر جهت مؤمنان همواره بين دو امر نيكو مردّدند يا پيروزند و يا به رستگارى در بهشت نايل مىشوند ، پس رستگارى مؤمن در مرگ اوست ، چون به جنّت و رضوان الهى نايل مىشود ، امّا كافر مرگش فقط او را به عذاب دردناك نايل مىكند ) « 2 » .
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ، جلد 2 .
( 2 ) . اين قسمت از كمال مصطفى شاكر است .