مريم را به صفت عفت ، ستوده و مىفرمايد : ما از روح خويش در وجود او دميديم كه مراد از آن ، نحوهء تولّد عيسى عليه السّلام است .
آنگاه مىفرمايد : مريم كلمات پروردگار خود را تصديق كرد ، يعنى به وحى انبياء الهى ايمان آورد و نيز كتب آسمانى را كه شرايع الهى در آن بود تصديق نمود .
و او از زمرهء افراد قانت بود ، ( يعنى افرادى كه مطيع خدا و خاضع در برابر او هستند ) و بر اين امر مداومت داشت و يا مانند پدر و قوم و عشيرهاش بندهاى مخلص و مطيع بود « 1 » ، و اين گفتار نيز تعريضى بر عليه همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم است كه سرّ او را افشاء كردند .
سوره ملك
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيان عموميّت ربوبيّت خداى متعال براى تمام عالم و دعوت به پذيرش يگانگى او در ربوبيّت و دعوت به اعتقاد به معاد .
( 1 )
( تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( پر بركت است خدايى كه ملك بدست اوست و او بر هر چيزى تواناست )
( مبارك ) يعنى مصدر صدور خيرات و بركات .
مىفرمايد : پر خير و بركت است خدايى كه ملك بدست اوست و او كمال تسلّط را بر آن دارد و قدرت او نامحدود است و بر هر امرى تواناست .
( 2 )
( الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ هُوَ الْعَزِيزُ
هامش
( 1 ) . مطابق تفسير قرطبى ، جلد 18 .