است و جزائى موافق با كردار و اعمال آنهاست .
( 10 )
( ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ )
: ( خداوند براى كافران مثلى زده و آن همسر نوح و همسر لوط است كه در تحت تسلّط دو نفر از بندگان صالح ما بودند ، ولى اين دو زن به آن دو بندهء صالح خيانت كردند و همسرى آنها با پيامبران هيچ سودى برايشان نداشت و نتوانست مانع از عذاب خدا بشود و به آنان گفته شد ، وارد آتش شويد ، همراه با ساير افرادى كه وارد آن مىشوند )
خداى تعالى سرگذشت زن لوط و زن نوح را مثل زده تا كفّار عبرت بگيرند و بفهمند كه اتصّال و خويشاوندى با صالحان و انبياء الهى سودى به حال آنها نخواهد داشت و اگر نسبت به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم خيانت بورزند ، اهل آتش خواهند بود ، و اينكه فرمود : آن دو زن در تحت دو نفر از بندگان صالح ما بودند ، يعنى همسر آنها بودند ، امّا به جهت اعمال پليدشان ، آن دو بنده صالح ما نتوانستند ذرهّاى از عذاب خدا را كه متوجّه آن دو زن شد ، از ايشان دور نكنند و همانطور كه سايرين و بيگانگان وارد آتش مىشوند به آنها نيز گفته مىشود وارد آتش شويد ، چون عداوت و كفر علائق و وابستگيهاى ديگر را قطع مىكند .
و در اين مثال تعريض شديدى نسبت به دو همسر رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم عايشه و حفصه وجود دارد ، چون آنها در افشاى سرّ پيامبر و اذيّت و آزار او به وى خيانت نمودند ، مخصوصا اينكه در اينجا از لفظ كفر و خيانت استفاده كرده و امر به ورود آتش را مطرح نموده است .
( 11 )
( وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ )
: ( و نيز خداوند براى مؤمنان مثلى مىزند و آن ماجراى همسر فرعون « 1 » است كه گفت : پروردگارا نزد
هامش
( 1 ) . در تفسير الدّر المنثور نقل شده كه وقتى فرعون مطلّع شد همسرش به خدا ايمان آورده