الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ )
: ( او اللّه است كه هيچ معبودى جز او نيست ، ملك و منزّه و سلام و ايمنى دهنده است ، مسلّط و مقتدر و جبّار و متكبّر است ، منزّه است اللّه از آنچه به او شرك مىورزند )
( ملك ) يعنى مالك تدبير امور مردم و اختياردار حكومت آنان .
( قدّوس ) يعنى بسيار منزّه و پاك و مقدّس .
( سلام ) يعنى كسى كه با سلام و عافيت برخورد مىكند ، نه با جنگ و ستيز .
( مؤمن ) يعنى كسى كه امنيّت مىدهد و فرد را در امان خود حفظ مىكند .
( مهيمن ) يعنى فائق و مسلّط بر اشياء و موجودات .
( عزيز ) يعنى غالبى كه هرگز شكست نمىپذيرد و كسى بر او غالب نمىشود و هر چه غير او دارند از ناحيهء اوست .
( جبّار ) يعنى اصلاح كننده و صاحب ارادهء نافذ كه ارادهء خود را بر غير خود حاكم مىگرداند .
( متكبّر ) كسى است كه رداء كبرياء فقط برازندهء اوست ، و بزرگى و بزرگمنشى فقط شايستهء اوست .
و در آخر در مقام ثناء و ستايش پروردگار متعال مىفرمايد : منزّه است خداوند از انواع گفتار شرك آميزى كه مردم دربارهء او مىگويند و با عقول قاصر خود به او نسبت مىدهند ، ( چون او برتر از توصيف واصفان است ) .
( 24 )
( هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
: ( اوست اللّه كه خالق و پديد آورنده و صورتگر است او اسماء نيكويى دارد ، آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح گوى اويند و او عزيزى حكيم است )
( خالق ) يعنى كسى كه اشياء را با اندازه گيرى پديد آورده باشد .
( بارىء ) يعنى خالقى كه اشيائى را پديد آورده كه هر يك از ديگرى متمايز هستند .
( مصوّر ) يعنى خالقى كه پديدههاى خود را طورى صورتگرى نموده كه با يكديگر