بعضى از مفسّران اين آيه را مطلبى استينافى در مدح انصار دانستهاند .
امّا بعضى ديگر اين آيه را عطف به آيهء سابق مىدانند كه در اين صورت انصار هم در فىء شريك خواهند بود و از نظر ما اين تفسير دوّم مناسبتر است ، منتها انصار اين سهم را نمىپذيرند و آن را به مهاجرين مىدهند و خداوند از اين بابت آنها را مدح مىكند .
( 10 )
( وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ )
: ( و نيز سهمى از آن كسانى است كه بعد از ايشان به اسلام گرويدهاند و مىگويند : پروردگارا ما را و برادران ايمانى ما را كه در ايمان از ما سبقت گرفتند بيامرز و كينهء كسانى را كه ايمان آوردند در دلهاى ما قرار مده ، همانا تو رئوف و رحيمى )
اين آيه هم مىتواند مطلبى جديد و استينافى بوده و هم مىتواند عطف به ما قبل باشد ، و دربارهء مسلمانانى است كه بعد از انقطاع هجرت به وسيلهء فتح مكّه ، يا بعد از مسلمانان صدر اوّل مىآيند كه اينها براى خود و ساير مسلمانان در جهت مغفرت و رحمت الهى دعا مىكنند و آنچه را براى خود دوست مىدارند براى ساير برادران دينى خود نيز آرزو مىكنند و از خداوند مىخواهند كه آنها و برادران دينى ايشان را كه در ايمان از اينها مقدّم بودهاند ، بيامرزد و هرگز عداوت و كينهاى از مؤمنين در قلبهايشان قرار ندهد و هدف و مقصدى غير از ايمان نداشته باشند و خداوند را با وصف رئوف و رحيم ياد كردند تا در جلب رحمت و رأفت حقّ موفّق شوند .
( 11 )
( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ
هامش
بنى نضير به انصار فرمود : اگر ميل داريد آنچه از مال و خانه و زمين داريد با مهاجرين تقسيم كنيد و در غنائم بنى نضير هم با مهاجرين شريك باشيد و يا اينكه مال و اموالتان متعلق به خودتان باشد و غنائم تنها در بين مهاجرين تقسيم شود ، انصار در پاسخ گفتند : ما هم اموال خود را با مهاجرين قسمت مىكنيم و هم غنائم را به آنها واگذار مىنمائيم و سهمى از غنائم نمىخواهيم و در اين هنگام اين آيه( وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ . . . )نازل شد .