الْعَظِيمِ )
: ( به جانب مغفرتى از پروردگارتان و بهشتى كه عرض آن مانند عرض آسمان و زمين است ، بشتابيد كه آن براى كسانى آماده شده كه به خدا و رسولان او ايمان آورند و اين فضلى است از ناحيهء خدا كه به هر كس بخواهد مىدهد و خدا داراى فضلى عظيم است )
( مسابقه ) يعنى غلبهجويى در رسيدن به هدف ، امّا ( مسارعت ) به معناى كوشش در سرعت دادن به حركت است ، بنابراين ، اين آيه تكليفى زايد بر تكليف آيهء
( سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ )
« 1 » را افاده مىكند .
و ( سماء ) و ( ارض ) به معناى يك آسمان و زمين نيست ، بلكه تمامى آسمانها و زمين را شامل مىشود و ( عرض ) به معناى گشادگى و وسعت بهشت است ، نه عرض به معناى مقابل طول .
به هر جهت مىفرمايد : بشتابيد به سوى بهشتى كه وسعت آن معادل همه آسمانها و زمين است و به سوى زندگى طيّب و طاهر در عالمى مطّهر سبقت بگيريد ، كه اين بهشت و نعمات آن براى كسانى آماده شده كه به خدا و پيامبرانشان ايمانى در اعلى مراتب آن دارند ، بگونهاى كه آثار آن ايمان در اعمال صالح و اجتناب از فسق و گناه ، ظاهر شده و اين پاداش و بهشت فضلى از ناحيهء خداست كه آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد اختصاص مىدهد ، نه اينكه بندگان خود ، مستحقّ و طلبكار پاداش از جانب خداى متعال باشند ولى خداوند خود اراده كرده كه اين پاداشها را به اهل ايمان اختصاص دهد ، چون او صاحب فضلى عظيم است و اين پاداش و بهشتى كه به اهل ايمان مىبخشد فضلى بزرگ از جانب اوست .
( 22 )
( ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ )
: ( هيچ مصيبتى در زمين و در نفستان به شما نمىرسد ، مگر آنكه قبل از اينكه آن را حتمى و عملى كنيم ، در كتابى نوشته شده بود و اين امر بر خدا آسان است )
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيه 133 ، بشتابيد به سوى آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه عرض آن آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران آماده شده .