عقب برگرديد و از آنجا نور طلب كنيد ، در اين هنگام ديوارى ميان آنها زده مىشود كه درى دارد و درون آن رحمت است و بيرونش عذاب ) .
( 14 )
( يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى وَ لكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ )
: ( منافقين به مؤمنين گويند : مگر ما با شما نبوديم ؟ مىگويند : چرا بوديد ، ولى شما خود را فريب داديد و هلاك كرديد ، چون همواره در انتظار گرفتارى براى دين و اهل آن بوديد ، و در حقانيّت دين شك داشتيد و آروزهاى دور و دراز شما را مشغول نمود ، تا آنكه امر خدا مبنى بر موت شما فرا رسيد و شيطان شما را ( به رحمت خدا اميدوار كرد ) و فريب داد ) .
( 15 )
( فَالْيَوْمَ لا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَ لا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ )
: ( پس امروز از شما و از كفّار فديه و عوضى پذيرفته نمىشود ، منزلگاهتان آتش و سرپرست شما همان است كه چه بد بازگشتگاهى است )
منافقان در روز قيامت در ظلمتى واقعند كه آنها را از هر سو احاطه كرده و سراپردههايش آنها را محاصره نموده و در آن روز مردم مجبورند كه به سوى سراى ابدى خويش روانه شوند ، امّا مؤمنان اين مسير را با نور خود كه پيشاپيش آنهاست ، طى مىكنند ولى كافران در اثر ظلمتى كه آنها را احاطه كرده ، نمىدانند به كدام طرف بروند و عقب مىمانند ، لذا از مؤمنان مىخواهند ، قدرى مهلتشان دهند و در انتظار آنها بايستند تا آنها نيز برسند و مختصرى از نور ايشان را گرفته و راه خود را روشن سازند ، امّا ملائكه يا بزرگان مؤمنين و اصحاب اعراف به آنها از روى طعنه و تهكّم مىگويند ، به دنيا برگرديد و در آنجا براى خود نورى كسب كنيد ، يعنى نور ما از عمل و ايمان ما در دنيا ناشى شده و شما در دنيا نه ايمانى داشتيد و نه عمل صالحى .
در اين هنگام ديوارى ميان اين دو طائفه كشيده مىشود كه درى دارد و منافقان از طريق آن در ، وضع مؤمنان را مىبينند و بيشتر حسرت مىخورند و اين ديوار قسمت درونيش كه طرف مؤمنان است و محيط بر آنهاست ، رحمت و مغفرت است و قسمت خارجى آن كه جانب منافقان است مشتمل بر عذاب مىباشد ، همانطور كه مؤمنان در دنيا