در آخر مىفرمايد : ( و خدا به آنچه انجام مىدهيد بيناست ) ، يعنى حضور هميشگى و قيوميّت و علم مطلق او اقتضاء مىكند كه او بيناى به اعمال بندگان خود باشد و ظاهر اعمالشان را ببيند و از باطن و نيّات و مقاصد درونى آنها با خبر باشد .
( 5 )
( لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ )
: ( ملك و آسمانها و زمين از آن اوست و همه امور بسوى خدا باز مىگردند ) .
مجددا تأكيد مىنمايد ، كه ملك آسمانها و زمين منحصرا از آن خداست و به همين دليل هم همه امور منحصرا بسوى او باز مىگردد ، يعنى چون ملك عالم مختص به اوست ، لذا امر و فرمان و حكمرانى هم تنها از آن اوست ، در نتيجه همه چيز همانطور كه از او آغاز شده ، در نهايت نيز به سوى او باز مىگردد و هيچ چيز و هيچ كس نمىتواند مانع از اين رجوع شود ، چون ملك و امر و حكم فقط از آن خداست .
( 6 )
( يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ )
: ( شب را در روز و روز را در شب فرو مىبرد و او به آنچه درون سينههاست آگاهى و علم دارد ) .
چنانچه قبلا گفتهايم ايلاج شب در روز و روز در شب ، به معناى اختلافى است كه در فصول مختلف سال ، شب و روز ، در كوتاهى و بلندى دارند و اين اختلاف در دو نيمكره شمالى و جنوبى درست به عكس يكديگرند .
و مراد از ( ذات صدور ) افكار پنهانى و نيّات و مقاصد نهفته درون سينههاست ، پس خداوند همانطور كه به ظاهر اعمال بيناست از باطن آنها نيز باخبر و آگاه است .
( 7 )
( آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ أَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ فَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ أَنْفَقُوا لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ )
: ( به خدا و رسولش ايمان بياوريد و از آنچه ما از دست ديگران به دست شما رسانديم ، انفاق كنيد ، پس كسانى از شما كه ايمان بياورند و انفاق كنند ، اجرى بزرگ خواهند داشت ) .
خطاب به مؤمنان مىفرمايد : اى مؤمنان به خدا و رسول ايمان بياوريد ، يعنى آثار ايمان خود را ظاهر كنيد و به مرتبهء اعلاى ايمان ارتقاء پيدا كنيد و در نتيجهء ايمان خود