سوره واقعه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : توصيف قيامت كبرى و احتجاج بر عليه منكرين ربوبيّت و مسأله بعث و بيان چگونگى احتضار و هنگام مرگ .
( 1 )
( إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ )
: ( وقتى كه قيامت واقع شود ) .
( 2 )
( لَيْسَ لِوَقْعَتِها كاذِبَةٌ )
: ( وقوع آن دروغ نيست ) .
( 3 )
( خافِضَةٌ رافِعَةٌ )
: ( و اين واقعه تمام روابط و ضوابط را زير و رو مىكند و پست گرداننده و بلند گرداننده است ) .
وقوع حادثه عبارت است از حدوث و پديد آمدن آن و مراد از واقعه در اين آيه واقعهء قيامت است و در آيه اوّل جزاى شرط حذف شده و نفرموده وقتى قيامت برپا شود ، چه مىشود ؟ تا بدين وسيله اشاره كند كه آنچه مىشود ، آنقدر عظيم و مهّم است كه در بيان نمىگنجد ، امّا ظاهرا تقدير كلام اين است كه : وقتى قيامت واقع شود ، مؤمنين رستگار ، و كفّار زيانكار مىشوند .
در ادامه مىفرمايد : در وقوع و محقّق بودن قيامت هيچ دروغى نيست ، و قيامت بالا برنده و پايين آورنده است ، يعنى با وقوع آن نظام دنيا دگرگون مىشود و همه امور پنهانى آشكار مىگردد و همه اسباب دنيوى ساقط مىشوند و كسانى كه در دنيا صاحب عزّت بودند ، ( يعنى اهل كفر و فسقى كه عزّت ظاهرى داشتند ) خوار و ذليل خواهند شد و