اجانب محفوظند و زنانى مبتذل نيستند كه غير شوهر هم ايشان را تماشا كند و بكر و دست نخوردهاند ، بطوريكه هيچ جنّ و انسى قبلا آنها را مسّ نكرده و بر پشتيها و پارچههاى سبزى تكيه كردهاند كه از جنس ابريشم يا ديبا و يا پشم و نخ بوده و بسيار خوش بافت هستند .
و در آخر مجددا آيهء حدّ فاصل امتنانى را تكرار نموده و مىفرمايد ، با اين همه نعمات پروردگارتان كداميك از آنها را تكذيب و انكار مىكنيد ؟
و در آخر مىفرمايد : مبارك و پر خير است نام خداى تعالى كه دو نشأت دنيا و آخرت را مالامال از نعمات و بركات نازلهء خود نموده و رحمتش سراسر دو عالم را فرا گرفته و آن نام مبارك ، همان ( رحمان ) است كه سوره با آن آغاز شده و در واقع مىخواهد بفرمايد : مبارك است اللّه كه به رحمان ناميده شده ، چون اين همه آلاء و نعمات را افاضه نموده و صاحب صفات جلال و جمال است و معلومست كه صفات او در افعالش تجلّى و ظهور يافته ، پس او پديد آورندهء بدون الگوى عالم و خالق و آغاز كننده خلقت است و همه خلايق و نظام حاكم بر آنها را ايجاد نموده و اگر اين نظام عالم متقن و بدون نقطه ضعف و خلل است به جهت آنست كه او عليم و حكيم است و اگر اهل طاعت را جزاى خير مىدهد بدليل آنست كه او ودود ( دوستدار ) و شكور سپاسگزار ) آمرزنده و مهربان است ، و اگر اهل فسق و گناه را جزاى شرّ مىدهد به جهت آنست كه در او صفاتى وجود دارد كه اقتضاى آن جزاء را مىكند و آن صفت منتقم و شديد العقاب است و خلاصه همهء صفات جلال و جمال ( سلبى و ثبوتى ) او در نزول بركات و خيرات از ناحيهء او دلالت دارند و همهء نعمتهاى او به مهر اسماء حسناء و صفات علياى او ممهور شده و نشان يافته است .
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 470
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص٤٧٠