هستند كه به غير شوهران خود نظر نمىكنند و بكر و دست نخورده هستند و در صفاى رنگ و ارزش و درخشش مانند ياقوت و مرجانند ، سپس با استفهامى انكارى مىخواهد بفرمايد ، علّت اين احسانها و بهشتهايى كه ما به آنها عطا مىكنيم اين است كه آنها نيز اهل احسان و نيكى بودند و در فرازهاى مختلف عبارت امتنانى نيز تكرار شده است ، در حديث از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نقل شده كه : آيا جزاى كسى كه ما با شناخت توحيد به او نعمت بخشيدهايم غير از بهشت است ؟ « 1 » .
( 62 )
( وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ )
: ( و قبل از آن دو بهشت ، دو بهشت ديگر دارند ) .
( 63 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 64 )
( مُدْهامَّتانِ )
: ( بهشتهايى كه از شدّت سبزى ميل به سياهى دارند ) .
( 65 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 66 )
( فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ )
: ( در آن دو بهشت دو چشمه همچون فواره است ) .
( 67 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 68 )
( فِيهِما فاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ )
: ( در آن دو بهشت ، ميوه و نخل و انار است ) .
( 69 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 70 )
( فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ )
: ( در آن همسرانى خوش صورت و خوش سيرت است ) .
( 71 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب
هامش
( 1 ) . در تفسير عياشى از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه مضمون آن اينست كه اين مطلب در مؤمن و كافر جاريست و هر كس به فردى نيكى كرد بايد نيكى او را با نيكى بيشتر جبران كند ، چون احسان او ابتدايى بوده ، پس بايد طرف احسان ، نيكى خود را زياده كند تا درست مطابق آن شود .