مىكنيد ؟ ) .
( 72 )
( حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ )
: ( سيه چشمانى كه هرگز از خيمهها بيرون نمىشوند ) .
( 73 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 74 )
( لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ )
: ( زنانى كه قبلا نه انسانى با آنها تماس گرفته و نه جنىّ ) .
( 75 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 76 )
( مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ )
: ( در حالى كه بر بالشهاى سبز رنگ ابريشمى تكيه زدهاند كه بهترين بافت را دارد و بسيار زيباست ) .
( 77 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 78 )
( تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ )
: ( چه پر بركت است نام خداى رحمان كه پروردگار تو و داراى صفات جلال و جمال است ) .
مىفرمايد : دو بهشت ديگر نيز هست كه هر چند نعماتش شبيه دو بهشت اوّل است ، امّا از نظر درجهء فضل و شرف پايينتر از آندوى قبليست و در سابق هم گفتيم كه آن دو بهشت قبلى مخصوص اهل اخلاص بود كه بالاترين درجهء ايمان را داشتند و خدا را از بيم عقاب و طمع ثواب عبادت نمىكردند و اينها همان سابقون و مقربيّن بودند ، امّا اين دو بهشتى كه در اين آيات وصف مىكند ، مخصوص اصحاب يمين است ، به هر جهت مىفرمايد :
اين دو بهشت آن قدر سرسبزند كه سبزيشان و درخشندگى آنها به نهايت رسيده و برگها متمايل به سياهى شده و در آن دو بهشت دو چشمه هست كه همچون فوّاره با شدّت مىجوشند و در آنها انواع ميوه و انار و درخت نخل هست و در آنجا همسران بهشتى هستند كه هم اخلاق خوبى دارند و هم خوش صورتند و آن زنان سيه چشم از دستبرد