الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ )
« 1 » .
و در خلال اين آيات بارها مسأله امتنان و ملامت تكرار مىشود تا جنّ و انس متوجّه باشند كه همهء اين موارد از مصاديق نعم الهى است و بايد از بابت آنها شكرگزار باشند .
( 46 )
( وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ )
: ( براى كسى از مقام پروردگارش خائف باشد دو بهشت است ) .
( 47 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 48 )
( ذَواتا أَفْنانٍ )
: ( كه داراى انواع ميوههايند ) .
( 49 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 50 )
( فِيهِما عَيْنانِ تَجْرِيانِ )
: ( در آن دو بهشت دو چشمه جاريست ) .
( 51 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 52 )
( فِيهِما مِنْ كُلِّ فاكِهَةٍ زَوْجانِ )
: ( در آن دو بهشت از هر ميوهاى دو صنف شناخته و ناشناخته وجود دارد ) .
( 53 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
( 54 )
( مُتَّكِئِينَ عَلى فُرُشٍ بَطائِنُها مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دانٍ )
: ( در حالى كه بر فرشهايى تكيه كردهاند كه آسترش از ابريشم است و ميوههاى رسيدهء آن دو باغ در دسترس است ) .
( 55 )
( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ )
: ( پس كداميك از نعمات پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ ) .
در اينجا تا انتهاى سوره به بيان اوصاف و احوال سعادتمندان از جنّ و انس مىپردازد
هامش
( 1 ) . سورهء هود ، آيه 98 .