جذب مواد غذايى عنصرى و تغذيه از آن در درون زمين مىدوانند و همين امر سجده آنهاست براى خالقشان و با سقوط در زمين اظهار حاجت به همان مبداء ايجاد خود مىكنند و شايد هم سجده همان انقياد و اطاعت از امر الهى باشد .
( 7 )
( وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ )
: ( و آسمان را برافراشت و ميزان را نهاد ) .
( 8 )
( أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ )
: ( تا شما هم در سنجش خيانت نكنيد ) .
( 9 )
( وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ )
: ( و وزن را با رعايت عدالت برقرار نموده و در سنجش كم مگذاريد ) .
مىفرمايد آسمان را از اساس ، بلند و رفيع آفريد ، آن را نسبت به زمين برافراشته قرار داد ، و ميزان را نهاد ، ميزان يعنى وسيلهء سنجش و از ظاهر آن بر مىآيد كه منظور از آن هر چيزى است كه به وسيلهء آن حق از باطل تشخيص داده مىشود ، چون شأن رسول اين است كه از ناحيهء پروردگار چنين ميزانى بياورد ، البته بعضى « 1 » نيز ميزان را به معناى عدالت و يا ترازوى معمولى دانستهاند ، امّا معناى مورد نظر ما عمومىتر و وسيعتر است ، سپس از حكم كلى وضع ميزان حكم جزئى عدم طغيان در سنجش با ترازوى معمولى را نتيجه مىگيرد و مىفرمايد : لازمهء اينكه ما با وضع ميزان حق و عدل را در بين شما تقدير كرديم ، اين است شما در سنجش اشياء خود رعايت درستى سنجش را بكنيد و در سنجش وزن خيانت ننماييد ، بلكه وزن را با رعايت عدالت برقرار كرده و در سنجش اوزان كم مگذاريد ، تا حركت حيات در اجتماع متعادل بماند و خريدار متضرّر نشود و اين روش درستتر و اقوم است .
( 10 )
( وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ )
: ( و زمين را براى مردم قرار داد ) .
( 11 )
( فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ )
: ( در آن ميوهها و نخل داراى غلاف هست ) .
( 12 )
( وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ )
: ( و دانههاى سبوسدار و گياهان معطّر )
هامش
( 1 ) . تفسير روح المعانى جلد 27 .