شگفت آمدهاند و خود را هلاكناپذير مىشمارند ؟ همين جمعيّتى كه به آن مىبالند به زودى شكست خورده و عقبگرد مىكنند و پا به فرار مىگذارند ، يعنى در اين آيه شكست كفّار در جنگى كه خودشان به راه مىاندازند ، پيشگويى شده و اين پيشگويى در جنگ بدر واقع شد .
( 46 )
( بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَ السَّاعَةُ أَدْهى وَ أَمَرُّ )
: ( بلكه قيامت موعدشان است ، و قيامت بلائى بس عظيمتر و تلختر است )
( 47 )
( إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ )
: ( همانا گنه كاران در گمراهى و در آتش افروخته قرار دارند )
( 48 )
( يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ )
: ( روزى كه به سوى آتش بر رويشان كشيده مىشوند و به آنها گفته مىشود بچشيد حرارت دوزخ را )
در آيه آنها را به عذاب اخروى تهديد مىكند كه به زودى در قيامت بلايى عظيمتر و تلختر از شكست دنيوى بر سرشان خواهد آمد .
در تعليل آيهء سابق مىفرمايد علّت اينكه عذاب دنيوى آنها عظيمتر و سختتر است اين است كه اينها مجرمند و مجرمان از نظر جايگاه و موطن سعادت ، در ضلالتند و آن را نمىيابند و در عوض ، در آتشى شعلهور قرار دارند .
اين جريان در روزى صورت مىگيرد كه با صورت در آتش كشيده مىشوند و آنوقت به آنها گفته مىشود : بچشيد آنچه را كه جهنّم با حرارت و عذابش به شما مىدهد .
( 49 )
( إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ )
: ( ما هر چيزى را با اندازهگيرى قبلى آفريديم )
( 50 )
( وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ )
: ( و امر ما تنها يكى است ، آن هم به سرعت چشم گرداندن است )
يعنى ما هر چيزى را با مصاحبت ( قدر ) و توأم با اندازهگيرى خلق كرديم .
( قدر ) هر چيز عبارتست از مقدار و حدّى كه از آن تجاوز نمىكند ، نه از جهت زيادى و نه كمى و نه از هيچ جهت ديگر و در اين آيه در تعليل آيهء سابق مىفرمايد :