برابر حكم پروردگارت صبر كن ، كه همانا تو در تحت نظر مايى و پروردگارت را هنگامى كه بر مىخيزى با حمدش تسبيح گوى )
( 49 )
( وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ )
: ( و تسبيح كن پارهاى از شب و هنگام صبح كه ستارگان پنهان مىشوند )
خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد ، در برابر حكم پروردگارت مبنى بر مهلت دادن به كفّار و تحمّل آزار و اذيّت آنها ، در راه خدا صبر كن ، كه هر آينه تو زير نظر ما هستى و هيچ چيز از حالات تو بر ما مخفى نيست و ما از تو غافل نيستيم و يا تو در تحت حفظ و حراست ما هستى . « 1 »
و هنگام برخاستن از خواب يا برخاستن از مجلس و يا هنگام نماز ظهر و . . .
پروردگارت را تسبيحگو و او را منزّه بدار ، در حالى كه تسبيح تو مقارن با حمد و ستايش خدا نيز باشد و نيز در بخشى از شب ( يعنى هنگام نماز شب و يا مغرب و عشا ) و هنگامى كه ستارگان ناپديد مىشوند ( يعنى هنگام نماز صبح يا دو ركعت نافلهء پيش از نماز صبح ) خدا را حمد و تسبيح بگو و معناى عبارت اينست كه همواره در صبح و شام مداومت بر تسبيح خداى متعال داشته باش و او را بواسطهء افعال نيكو و جميلش و صفات كريمانه و متعالى او حمد و ستايش نما .
هامش
( 1 ) . طبق نظر تفسير روح المعانى ج 27