وجود آنها روشن شود ( هر چند كه ايمان فرزندانشان به درجهء ايمان پدرانشان نرسد ) و اين لحوق آنها مستلزم كاستن از اجر پدرانشان نيست ، چون كم كردن از پاداش پدران و افزودن آن به پاداش فرزندان ، با مقام امتنان منافات دارد و همچنين هر فردى مرهون عمل خود است . يعنى انسان يك رهن محفوظ و مضبوط در نزد خداى سبحان است ، در مقابل عمل نيك يا بدى كه انجام داده ، تا جزاى آن را كه ثواب يا عقاب است به طور كامل به او بدهد . و اگر از عمل فرد چيزى كم شده يا خدا ثواب بعضى از اعمالش را ندهد ، انسان وثيقه و رهن بعضى از اعمال خود مىشود نه همه اعمالش .
( 22 )
( وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ )
: ( در آنجا از ميوه و گوشت هر چه را ميل كنند بطور مستمرّ در اختيارشان مىگذاريم )
( 23 )
( يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ )
: ( قدح شراب در ميانشان دست به دست مىگردد ، شرابى كه نه لغوى دارد و نه گناهى )
( 24 )
( وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ )
: ( و غلامان بهشتى كه همچون مرواريد پوشيده و دست نخورده هستند ، پيرامونشان در گردشند )
در اينجا به ذكر برخى از نعمات و تمتّعات اهل بهشت مىپردازد ، مىفرمايد : ما اهل بهشت را از هر ميوه و گوشتى كه مايل باشند ، بطور مستمر و پىدرپى ، روزى مىدهيم و ايشان كاسههاى شراب را به يكديگر تعارف كرده و دست به دست مىگردانند شرابى كه مانند شراب دنيا نيست ، كه مستى و گناه داشته باشد .
و خدمتگزارانى از غلامان بهشتى پيرامون آنها در گردشند ، غلامانى كه از شدّت زيبايى و حسن و صفا مانند مرواريدى هستند كه از ترس دستبرد اجانب آن را در گنجينه مخفى مىكنند .
( 25 )
( وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ )
: ( و بهشتيان به يكديگر روى آورده و احوال هم را مىپرسند )
( 26 )
( قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ )
: ( گويند : ما قبل از اين در دنيا نسبت به خويشاوندانمان دلسوز و خيرخواه بوديم )