بوده و ايشان گروهى فاسق بودند )
يعنى ماقبل از همه اين اقوام نامبرده ، قوم نوح را هلاك كرديم كه مردمى فاسق و روى گردان از امر خدا بودند . پس همه دعوتهاى انبياء واحد و حق بوده و عكس العمل همهء امّتهاى مكذّب و نهايت كار آنها نيز يكسان بوده است . لذا آنچه انبياء گفتهاند ، حق و از ناحيهء خداست ، ( من جمله مسأله وعده و وعيد و پاداش و كيفر و اصل قيامت )
( 47 )
( وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ )
: ( و آسمان را كه با قدرت خود بنا كرديم و همانا ما آن را توسعه مىدهيم )
( 48 )
( وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ )
: ( و زمين كه آن را گسترده و قابل زيست نموديم ، پس چه خوب گسترندهاى هستيم )
( 49 )
( وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ )
: ( و از هر چيزى جفت آفريديم باشد كه متذكّر شويد )
( 50 )
( فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ )
: ( پس به سوى خدا بگريزيد ، همانا من براى شما بيمرسانى روشنگرم )
( 51 )
( وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ )
: ( و با الله هيچ خداى ديگرى اتخاذ نكنيد ، همانا من برايتان بيمرسانى روشنگرم )
در اينجا به ذكر آيات آفاقى در اثبات توحيد مىپردازد ، در آيه اوّل اگر ( ايد ) به معناى قدرت باشد ، معناى آيه اينست : ما آسمان را با قدرتى بنا كرديم كه با هيچ مقياسى قابل سنجش و توصيف نيست و ما داراى وسعتى در قدرت هستيم كه هيچ چيز آن را مبدّل به عجز نمىكند .
و اگر ( ايد ) به معناى نعمت باشد ، معناى آيه چنين است : ما آسمان را بنا كرديم در حالى كه بنا كردن آن مقارن با نعمتى غير قابل وصف بود و ما داراى نعمتى واسع هستيم و غنايى مطلق داريم كه خزائن ما از اعطاء و رزق دادن كاستى نمىپذيرد . و شايد هم ( موسعون ) به معناى توسعه دهنده باشد كه در اين صورت يعنى : ما در خلقت آسمان توسعه مىدهيم كه اين امر را بحثهاى رياضى امروز هم تأييد مىكند ، آنگاه به زمين