سوره فتح
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيان مضامين صلح حديبيّه و ذكر امتنان الهى بر رسولخدا در خصوص فتح و وعدهء نيكو به همهء مؤمنان و مدح ايشان .
( 1 )
( إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً )
: ( بدرستى كه ما براى تو پيروزى و فتحى آشكار نموديم )
( 2 )
( لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ يَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً )
: ( تا خداوند آثار گناهان گذشته و آيندهات را بزدايد و نعمت خود را بر تو تمام نموده و تو را بسوى صراط مستقيم هدايت كند )
( 3 )
( وَ يَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً )
: ( و به نصرتى شكستناپذير ياريت كند )
بيان منتّى است از جانب خدا بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم بواسطهء فتحى كه در صلح حديبيّه نصيب مسلمانان شد . داستان اين صلح به اين صورت است كه رسولخدا و مسلمانانى كه فقط هزار و چهار صد نفر بودند در سال ششم هجرت به قصد حجّ خانه خدا از مدينه به طرف مكّه حركت كردند و با پاى خود به طرف قريشى كه داراى شوكت و قدرت بوده و در جنگ بدر و احد و احزاب ضربههاى فراوانى از مسلمانان خورده بوده و كينهء آنها را در دل داشتند ، رفتند و اين عملى بسيار خطرناك بود ، امّا خداوند مسأله را به نفع مسلمانان خاتمه داد ، به طوريكه مشركين راضى شدند به مدّت ده سال صلح كنند و متعرّض